مرکز انجمنهای تخصصی

رواق منظر چشم من آشیانه توست کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

به لطف خال و خط از عارفان ربودی دل لطیفه​های عجب زیر دام و دانه توست

حافظ

توبه ها می کرد و پا در می کشید نفس کافر توبه اش را می درید

مولانا

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند

عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند

حافظ

دلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوس * * * * * کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا

چه نسبتست به رندی صلاح و تقوی را * * * * * سماع وعظ کجا نغمه رباب کجا

حافظ

از من جدا مشو که توام نور دیده​ای........آرام جان و مونس قلب رمیده​ای

حافظ

(( حضرت حافظ ))
یاری اندر کس نمیبینم یاران را چه شد ****** دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد

دل عالمی بسوزی چو عذار بر فروزی * * * * *تو ازین چه سود داری که نمی کنی مدارا

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی * * * * *به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

حافظ

این که بر کارست بیکارست و پوست وانکه پنهان است مغز و اصل اوست

مولانا

تو خانقاه و خرابات در میانه مبین ****خدا گواه که هر جا که هست با اویم
حافظ

مگر خضر مبارک پی در آید

ز یمن همتش کاری گشاید

مثنوی شماره 1 حافظ