مرکز انجمنهای تخصصی

در عشق تو گه مست و گهي پست شوم بر ياد تو گه نيست گهي هست شوم


در پستي و در نيستيم گر نگري يكبارگي اي نگارا از دست شدم

مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار****ورنه مستوری و مستی همه کس نتوانند
حافظ

دگر به منزل جانان سفر مکن درویش که سیر معنوی و کنج خانقاهت بس

حافظ

سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
آنچه خود داشت زبیگانه تمنا می کرد

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد....چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد

آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت.....آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد

حافظ

 دارم از بي سرو پايي گله چندان كه مپرس
شده بي‌رخت چنانم من عريان كه مپرس 

سیر ، یک روز طعنه زد به پیاز که تو مسکین ، چقدر بدبوئی

گفت ، از عیب خویش بی خبری زان ره از خلق ، عیب می جوئی


پروین اعتصامی

تا توانی دلی بدست آور دل شکستن هنر نمی باشد

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش* * * * * بیچاره ندانست که یارش سفری بود

دوش مرغی به صبح می نالید عقل و صبرح ببرد و طاقت و هوش

شب دراز به امید صبح بیدارم....مگر که بوی تو آرد نسیم اسحارم

عجب که بیخ محبت نمی​دهد بارم.....که بر وی این همه باران شوق می​بارم

سعدی