مرکز انجمنهای تخصصی

 محمل جانان ببوس آنگه بزاری عرضه دار کز فراغت سوختم ای مهربان فریاد رس  


 حافظ 

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی....دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو...ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

حافظ

نیازمند بلا گو رخ از غبار مشوی **** که کیمیای مرادست خاک کوی نیاز
حافظ

ز رقیب دیو سیرت به خدای خود بنالم * * * * * * مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را
حافظ

با تشكر از اشعار زيباتون

اي پادشه خوبان داد از غم تنهايي
دل بي تو به جان آمد وقتست كه باز آيي

یار با ما بی وفایی میکند ------------ بی گناه از من جدایی میکند
شمع جانم را بکشت آن بی وفا ------- جای دیگر روشنایی میکند
میکند با خویش خود بیگانگی ------- با غریبان آشنایی میکند
جو فروش است آن نگار سنگدل ------ با من او گندم نمایی میکند
یار من اوباش و قلاش است و رند ----- برمن او خود پارسایی میکند
ای مسلمانان بفریادم رسید ---------- کان فلانی بی وفایی میکند
کشتی عمرم شکستست از غمش ----- ازمن مسکین جدایی میکند
آنچه با من میکند اندر زمان ------------ آفت دور سمایی میکند
سعدی شیرین سخن در راه عشق ----- از لبش بوسی گدایی میکند

درود

دیوانگــــــــــانِ جَسته بین، از بندِ هســـــــتی رسته بین در بــــــــــی دلی دل بسته بین،کین دل بود دام بــــــــــلا
(از دیوان/432)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ای خــــــــــــــوش دل و خـــــــــــوش دامن دیـــــــــوانه تویــــــــــی یا من
درکش قـــــــــــــــدحی بــــــــــا من بـــــــــــگذار مــــــــــلامت را
(از دیوان/872)

ای دل عبث مخور غم دنیا را *فکرت مکن نیامده فردا را

پروین اعتصامی » دیوان اشعار » قصاید

آسمان بار امانت نتوانست کشید
قرعه ی کار به نام من دیوانه زدند

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند

 در آبگیر سحرگاه بط بماهی گفت که روز گشت و شنا کردن و جهیدن نیست

بساط حلقه و دامست این صحرا چنین بساط دگر جای آرمیدن نیست
 
 من از میان بروم، چون خطر شود نزدیک تو چون کنی که ترا قدرت پریدن نیست

هزار چشمه روشن ، هزار برکه پاک بهای یک رگ و یک قطره خون چکیدن نیست

بگفت :منزل مقصود آنچنان دور است که فکر کوته ما را بدان رسیدن نیست


پروین اعتصامی