مرکز انجمنهای تخصصی

تورا من چشم درراهم شباهنگام
که میگیرند درشاخ تلاجن سایه ها رنگ سیاهی
وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم
تورامن چشم درراهم....

از نیما

من ملک بودم و فردوس برین جایم بود
آدم آورد در این دیر خراب آباددم
نیستم آدم اگر بازنگردم آنجا
زین جهت هست اگر باز کمی دلشادم

مرا با دلبری کاری بیفتاد دلم را روز بازاری بیفتاد

مسلمانان مرا معذور دارید دلم را ناگهان کاری بیفتاد

قبای عشق مجنون می‌بریدند دلم را زان کله واری بیفتاد

دلم سجاده‌ی عشقش برافشاند از آن سجاده زناری بیفتاد

دلم با عشق دست اندر کمر زد بسی کوشید و یکباری بیفتاد

مرا افتاد با بالای او کار نه بر بالای من کاری بیفتاد

جهان را چون دل من بر زمین زد کنون از دست دلداری بیفتاد

انوری

   
   
   
 #دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند# 

در عشق تو از ملالتم ننگي نيست با بيخبران در اين سخن جنگي نيست
اين شربت عشق داروي مرادنست نامردانرا از اين قدح رنگي نيست


(خیام)

تو شبى در انتظارى ننشسته‏اى چه دانى

که چه شب گذشت بر منتظران ناشكيبت؟

سعدی

تا کار مرا وصل تو تیمار ندارد جز با غم هجر تو دلم کار ندارد
بی‌رونقی کار من اندر غم عشقت کاریست که جز هجر تو بر بار ندارد

انوری

در پرده اسرار كسي را ره نيست زين تعبيه جان هيچ كس آگه نيست
جز در دل خاك تيره منزل گه نيست مي خور كه چنين فسانه ها كوته نيست

(خیام)

تا دم عیسی تورا زنده کند همچو خویشت خوب و فرخنده کند

ازبهاران کی شود سرسبز سنگ؟ خاک شو تا گل برویی رنگ رنگ

سالها تو سنگ بودی دلخراش آزمون را یک زمانی خاک باش

مولانا

شربتى تلخ‏تر از زهر فراقت بايد

تا كند لذّت وصل تو فراموش مرا


سعدی

از خدا جوييم توفيق ادب بي‌ادب محروم گشت از لطف رب
بي‌ادب تنها نه خود را داشت بد بلک آتش در همه آفاق زد

(مولوی)