مرکز انجمنهای تخصصی

ای نوبـــهار عاشقــــان داری خبر از یار مـــا ای از تو آبستن چمن و ای از تو خندان باغ​ها
ای بادهای خوش نفس عشاق را فریادرس ای پاکتر از جان و جا آخر کجـــــا بودی کجـــــا

اي با عدوي ما گذرنده ز کوي ما اي ماهروي شرم نداري ز روي ما؟
نامم نهاده بودي بدخوي جنگجوي با هر کسي همي گله کردي ز خوي ما

(منوچهري)

ای فتنه روم و حبش حیران شدم کاین بوی خوش پیراهن یوسف بود یا خود روان مصطفی
ای جویبار راستـــــــی از جوی یار ماســـــتی بر سینه​ها سیناستی بر جان​هایی جان فزا

اين چرخ فلک که ما در او حيرانيم فانوس خيال از او مثالي دانيم
خورشيد چراغداران و عالم فانوس ما چون صوريم کاندر او حيرانيم

(خیام)

ما نه رندان ریاییم و حریفان نفاق آن که او عالم سر است بدین حال گواست
فرض ایزد بگذاریم و به کس بد نکنیم وان چه گویند روا نیست نگوییم رواست
(حافظ)

تا چند اسير عقل هر روزه شويم در دهر چه صد ساله چه يکروزه شويم
در ده تو بکاسه مي از آن پيش که ما در کارگه کوزه‌گران کوزه شويم

(خیام)

من از کجا پند از کجا باده بگردان ساقیا آن جام جان افزای را برریز بر جان ساقیا
بر دست من نه جام جان ای دستگیر عاشقان دور از لب بیگانگان پیش آر پنهان ساقیا
(مولوی)

از دي که گذشت هيچ ازو ياد مکن فردا که نيامده ست فرياد مکن
برنامده و گذشته بنياد مکن حالي خوش باش و عمر بر باد مکن

خیام

نگفتم روزه بسیاری نپاید ریاضت بگذرد سختی سر آید
پس از دشواری آسانیست ناچار ولیکن آدمی را صبر باید
(سعدی)

در گوش دلم گفت فلک پنهاني حکمي که قضا بود ز من ميداني
در گردش خويش اگر مرا دست بدي خود را برهاندمي ز سرگرداني

خیام

یکی تاج دارد پدر بر پسر تو داری دگر لشکر و بوم و بر
چو او بگذرد تاج و تختش تراست بزرگی و شاهی و بختش تراست

(شاهنامه)

تا زهره و مه در آسمان گشت پديد بهتر ز مي ناب کسي هيچ نديد
من در عجبم ز ميفروشان کايشان به زانکه فروشند چه خواهند خريد

خیام