مرکز انجمنهای تخصصی

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی​منتها ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه​ها
امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا
مولوی

آن کس که اسب داشت غبارش فرونشست گرد سم خران شما نیز بگذرد
سیف فراعانی

دعوى عشاق را، شرع نخواهد بيان

گونۀ زردش دليل، نالۀ زارش گواست

سعدی

تازه شد آوازه‌ي خوبي ، گلستان ترا نعمه سنج نو، مبارک باد، بستان ترا
خوان زيبايي به نعمتهاي ناز آراست، حسن نعمت اين خوان گوارا باد مهمان ترا


وحشي بافقي

انکه چشمان ترا اینهمه زیبا میکرد کاش از روز عزل فکر دل ما میکرد یا نمیداد به تو اینهمه زیبایی را یا مرا در غم عشق تو شکیبا میکرد

د بدید

درین وادی خون‌خوار غم تو بماندم بی کس و تنها، کجایی؟

دل سرگشته‌ی حیران ما را نشانی در رهی بنما، کجایی؟

عراقی

یا رب چه غمزه کرد صراحی که خون خم با نعره​های قلقلش اندر گلو ببست
مطرب چه پرده ساخت که در پرده سماع بر اهل وجد و حال در های و هو ببست
حافظ

تا به کی نازی به حسن عاریت ما و من ایینه داری بیش نیست
میرود صبح و اشارت میکند کاین گلستان خنده واری بیش نیست

بیدل دهلوی

تو بلند آوازه بودی، ای روان با تن دون یار گشتی دون شدی
صحبت تن تا توانست از تو کاست تو چنان پنداشتی کافزون شدی

پروین اعتصامی

يکي حلقه‌ي کعبه دارد به دست يکي در خراباتي افتاده مست
گر آن را بخواند، که نگذاردش؟ وراين را براند، که باز آردش؟

سعدی

شمع جهان دوش نبد نور تو در حلقه ما راست بگو شمع رخت دوش کجا بود کجا
سوی دل ما بنگر کز هوس دیدن تو دولت آن جا که در او حسن تو بگشاد قبا
مولوی

آن كام و دهان و لب و دندان كه تو دارى

عيش است ولى تا ز براى كه مهياست؟

سعدی