مرکز انجمنهای تخصصی

شادی مجلسیان در قدم و مقدم توست جای غم باد مر آن دل که نخواهد شادت

شکر ایزد که ز تاراج خزان رخنه نیافت بوستان سمن و سرو و گل و شمشادت


حافظ

تا فضل و عقل بینی بی معرفت نشینی
یک نکته ات بگویم خود را مبین و رستی

 يوسفت نام نهادند و به گرگت دادند مرگ ، گرگ تو شد ، اي يوسف كنعاني من

مه گردون ادب بودي و در خاك شدي خاك زندان تو گشت ، اي مه زنداني من

از ندانستن من ،دزد قضا آگه بود چون تو را برد ، بخنديد به ناداني من

آنكه در زير زمين ، داد سر و سامانت كاش مي خورد غم بي و سر و ساماني من

بسر خاك تو رفتم ، خط پاكش خواندم آه از اين خط كه نوشتند به پيشاني من

رفتي و روز مرا تيره تر از شب كردي بي تو در ظلمتم ،اي ديده نوراني من

بي تو اشك و غم و حسرت همه مهمان منند قدمي رنجه كن از مهر ،به مهماني من  
   
   
   
  پروين اعتصامي 

نازنینا ما به ناز تو جوانی داده ایم دیگر اکنون با جوانان ناز کن , با ما چرا؟

ای چــــراغ چشم توفان بار ما *** بیش از این غافل مباش ز کار ما

هر زمانی در به روی ما مبند *** گرچه کوته دیده ایی دیوار مـــــا

اوحدی

معنی:

ای کسی که نور و روشنی این چشم گریان همیشگی من هستی از گریه های من ودلبستگی من نسبت به خود غافل نباش

و هر وقت به سوی تو می آیم خودت را از من دور نکن هر چند نسبت به لایق تر و بهتر هستی

ترا نوز پورا گه رزم نیست چه سازم که هنگامه​ی بزم نیست
هنوز از لبت شیر بوید همی دلت ناز و شادی بجوید همی
فردوسی

يلي همچنان رستم نامدار سزد تا كند رو سوي كارزار
في البداهه از خودم

یکی تیــر بر ترگ رستــم بزد *** چنان کز کمان ســــــواران ســـزد

تهمتن گز اندرکمان رانـد زود *** بران سان که سیـمرغ فرموده بود

بزد تیــــر بر چشم اسفندیار *** سیه شد جــهان پیش آن نامــدار

فردوسی

راز دل دانا بجز او خلق نداند
زیرا که جز او را به دل اندر نبود بار
راز دل من یکسره، باری، همه با اوست
زیرا بس امین است و سخن‌دار و بی‌آزار

ناصر خسرو

راز نهان دارُ خمش ور خمشي سخت بود
آنچه جگر سوزه بود باز جگر سازه شود

مولانا

دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود تا دل شب سخن از سلسله ی موی تو بود

حافظ