مرکز انجمنهای تخصصی

دلت هرگز نميگشت اين چنين آلوده و تيره اگر چشم تو مي دانست شرط پاسباني را

متاع راستي پيش آر و كالاي نكوكاري من از هر كار بهتر ديدم اين بازرگاني را


پروين اعتصامي

دوش در خوابم در آغوش آمدى
وین نپندارم كه بينم جز به خواب

سعدي

به ملازمان سلطان که رساند این دعا را

که به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را

ز رقیب دیوسیرت به خدای خود پناهم

مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد خدا را

حافظ

آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا
بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا

شهريار

آسايش دو گيتی تفسير اين دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا
حافظ

این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست
این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست

تــوبـه و پرهیز کردم نـنگرم زین بیش من *** زلف جان آویز را یا چشم رنــگ آمیـــز را

گر لب شیرین آن بت بر لب شیرین بدی *** جان مانـی سجده کردی صورت پرویز   


ســــــــنایی

ايدل مباش يكدم خالي ز عشق و مستي و آنگه برو كه رستي از نيستي و هستي

گر جان به تن ببيني مشغول كار او شو هر قبله كه بيني بهتر ز خود پرستي


حافظ

یاد باد انکه ز ما وقت سفر یاد نکرد
دل غم دیده ما را به وداعی شاد نکرد

حافظ گرامی

ديدي اي دل كه غم عشق دگر باره چه كرد
چون بشد دلبر و با يار وفادار چه كرد

حضرت حافظ

دو پاکیزه از خانه​ی جمشید برون آوریدند لرزان چو بید
که جمشید را هر دو دختر بدند سر بانوان را چو افسر بدند

حکیم ابولقاسم فردوسی

درد دل پوشيده مانى تا جگر پرخون شود
بهْ كه با دشمن نمايى حال زار خويش را

سعدي