مرکز انجمنهای تخصصی

ز روزگار جواني خبر چه مي پرسي چون برق آمد و چون ابر نوبهار گذشت

صائب تبريزي

تــــــو زر کنــــی از لاله و کـــافور کنی مشک *** چـــــوگان کنـــی از تیــر زهی جــادوی استــاد

ویـــــران کنی آن دل که درو ســــازی منــزل *** هــــــرگــــــز نــــگــــذاری کــــه بود منــزلت آبــاد

حکیم ســـنایی غزنویی

 در دل شب منم و ياد تو و گوهر اشك
همره اشك تو هم بر سر مژگان مني

دست هجران تو سامان مرا بر هم ريخت
باز گرد اي كه اميد من وسامان مني 

یک نفر آمد صدایم کرد و رفت در قفس بودم، رهایم کرد و رفت

الناز اسفند فر

تو برای وصل کردن امدی
نی برای فصل کردن امدی
مولانا

یک سال دیگر آمد و دنیا عوض نشد چیزی بغیر پیرهن از ما عوض نشد

میثم امانی

درد ما را هیچ طبیب نمی داند
-----------------------------------
عشق ما را هیچ حبیب نمی داند

دلي كز معرفت نور و صفا ديد به هر چيزي كه ديد اول خدا ديد

دل و زدم به دریا زدم برات پیامی
فقط برای اینکه نگی که بی مرامی


اخه اینم شد شعر خلاصه ببخشید چیزی به ذهنم نرسید(یکی نیست بگه اخه مگه توام ذهن داری؟ )

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم در میان لاله و گل آشیانی داشتیم

رهی معیری

منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت
سعدی

تا بوده چشم عاشق در راه يار بوده بي آنكه وعده باشد در انتظار بوده
ضميري
HARD, دوست عزیز اینکه شعر نبود نثر بود !!!