مرکز انجمنهای تخصصی

در عجبم که چون چرخ نیلگون - همتای آب گوارا و سپید گون
ملعبه ی دست خلق گشته - تار و سیاه و ننگ و پست گشته

هرگز دل من ز علم محروم نشد کم ماند ز اسرار که معلوم نشد
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روز معلومم شد که هیچ معلوم نشد

خیام

دلا تا کی درین کاخ مجازی کنی مانند طفلان خاک‌بازی؟
تویی آن دست‌پرور مرغ گستاخ که بودت آشیان بیرون ازین کاخ
چرا ز آن آشیان بیگانه گشتی؟ چو دونان جغد این ویرانه گشتی؟
بیفشان بال و پر ز آمیزش خاک بپر تا کنگر ایوان افلاک!

جامی (اورنگ پنجم یوسف و زلیخا)

کار گل زار شود گر تو به گلزار آئی

نرخ یوسف شکند چون تو به بازار آئی

ماه در ابر رود چون تو برآئی لب بام

گل کم از خار شود چون تو به گلزار آئی
شهریار

یغما من و بخت و شادی و غم باهم
کردیم سفر به ملک هستی ز عدم
چون نو سفران میان ره بخت بخفت
شادی ره خود گرفت و من ماندم و غم!

یغمای جندقی

من اگر طالع خود در تو توانم دیدن که تو هم آینهء بخت غبار آگینی

باغبان خار ندامت به جگر میشکند برو ای گل که سزاوار همان گلچینی

ما عاشقو عهد جان ما مشتاقيست مائيم به درد عشق تا جان باقيست
غم نقل و نديم درد و مطرب ناله مي خون جگر مردم چشمم ساقيست
ابو سعيد ابوالخير

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد

گر چشمه زمزمی و گر آب حیات آخر به دل خاک فرو خواهی شد


خیام

دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت
نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت



سعدی

تا نگردي آشنا زين پرده رمزي نشنوي گوش نامحرم نباشد جاي پيغام سروش
در بساط نکته دانان خود فروشي شرط نيست يا سخن دانسته گو اي مرد، بخرد، يا خموش

شبی رسیدی و مهی زکنارم رفت خزان ندیده بودم و بهارم رفت
صدا زدم که بمان به پیش من به چشم ترم دیدم نگارم رفت.

ترنم وقت مرا خوش آمد - صدای خوش یار دلکش آمد
بلبلکان چهچه خود ببریدند - هین صدای خوش یار دلکش آمد