مرکز انجمنهای تخصصی

يارب نظري ز پاکبازانم ده لطفي کن و ره به دلنوازانم ده
از مدرسه و خانقهم باز رهان مجنون کن و خاطر پريشانم ده

هر ذات که در تصرّف دوران است اندر طلب نور یقین حیران است

هر ذرّه که در سطح هوا گردان است سرگشتهء این وادی بی پایان است

هر شبم نالهٔ زاری است که گفتن نتوان زاری از دوری یاری است که گفتن نتوان

بی مه روی تو ای کوکب تابنده مرا روز روشن شب تاری است که گفتن نتوان

هاتف

نسيم صبح وفا نامه که برد بدوست ز خون ديده ما بود مهر عنوانش
کجاست همنفسي ،تا که شرح غصه دهم که دل ميکشد، از روزگار هجرانش

شبی آید که می باید فدا کرد به راه مملکت فرزند و زن را
به پیش دشمنان اِستاد و جنگید رهاند از بند اهریمن وطن را...

شــــــــــــاه بـــــتانی و عاشقانت سپاهنــــــــــد *** مــــــــــــاه زمینی و آســمانت کــــلاهست

رســــم چنان است کــــــه مـــــــاه راه نـــــــماید *** چونـکه ز مــــاه تو خلق گمشده ی راهست



جکیم سنایی غزنویی

تو خوبی کن و در دجله انداز منم باسر میرم درش میارم !

[FONT=Impact]مهتران جهان همه مُردند [COLOR=#000000]مرگ را سر همه فرو کردند

زیر خاک اندرون شدند آنان که همه کوشکها بر آوردند

از هزاران هزار نعمت و جاه نه بِه آخر بجز کفن بردند  


رودکی

دریاب که از روح جدا خواهی رفت در پرده اسرار فنا خواهی رفت
می نوش ندانی از کجا آمده‌ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

خیام

بابک خان عزیز لطف فرمودند و مشاعره ما را شکستند با حرف ت شعر من دوباره شروع می کنیم
جریمه بابک نوشتن دو بیت شعر زیبا از حافظ است!


تــــا به خروار است شکر لعل نوشین تو را *** در دلم عشقت به خروار است گویی نیست؟ هست!

طـــــــره ی طرار تو دل دزدد ز مردم همی *** شـد یقین کان طره طرار است گویی نیست؟ هست!

حکیم سنایی غزنویی

تا بشنيدم كه گرمي از آتش تب گرمي سوي دل بردم و سردي سوي لب

مرگست نديمم از فراقت همه شب تب با تو و مرگ با من اين هست عجب


سنائی غزنوی