مرکز انجمنهای تخصصی

نحن الی سیدنا راجعون
طیبه النفس به طایعون

سیدنا یصبح یبتا عنا
انفسنا نحن له بایعون

مولوی

نتوان دل شاد را به غم فرسودن وقت خوش خود بسنگ محنت سودن
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن می باید و معشوق و به کام آسودن


خیام

نثار خاك رهت نقد جان من هر چند كه نيست نقد روان را بر تو مقداري

دلا هميشه نزن لاف زلف دلبندان چو تيره راي شوي كي گشايدت كاري

سرم رفت و زماني بسر نرفت اين كار دلم گرفت و نبودت غم گرفتاري

چو نقطه گفتمش اندر ميان دايره آي بخنده گفت كه حافظ چه جاي پرگاري


حافظ

یـــوسف عصر ارنه ای پس چون کاندر عشق تو *** خونفشان یـــــعقوب بینم هـر زمانی صد هزار

مــــــاه را مانی غلط کـــردم! که مر خورشید را *** نـــورمند از خـــاک پای تســـت نــــورانی   

حکیم سنایی

رفتم که در این منزل بیداد بدن در دست نخواهد بر خنگ از باد بدن
آن را باید به مرگ من شاد بدن کز دست اجل تواند آزاد بدن


خیام

نصيحت گوش كن جانا كه از جان دوست‏تر دارند
جوانان سعادتمند پند پير دانا را

حافظ

اگر اين شراب خام است اگر آن حريف پخته به هزار بار بهتر ز هزار پخته خامي
شده ام خراب و بد نام و هنوز اميدوارم که به همت عزيزان برسم به نيک نامي

یار با ما بی‌وفایی می‌کند
بی‌گناه از من جدایی می‌کند

شمع جانم را بکشت آن بی‌وفا
جای دیگر روشنایی می‌کند
حافظ

در جســــتنش روز و شبان گشتم قرین اندهان *** پایم ببوسـد این جــهان گر بر تو یابم دسترس

از عشق تو قارون منم غرقه در آب و خون منم *** لیلـی تویی مجنون منم در کار تو بسته هوس


حکیــــــــم سنایی

ساقي از رطل گرانسنگي سبکدل کن مرا حلقه بيرون اين دنياي باطل کن مرا
از براي امتحان چندي مرا ديوانه کن گر، به از مجنون نباشم ، باز عاقل کن مرا

از دور بدیدم آن پری را
آن رشک بتان آزری را

در مغرب زلف عرض داده
صد قافله ماه و مشتری را

انوری

ای ز ما ســـیر آمده بدرود باش *** ما نـــه خشـنودیم تو خشنود باش

کشته ما را گـر فراقت ای صنم *** تو به خون کشتگان ما ماخوذ باش

حکیم سنایی