مرکز انجمنهای تخصصی

شادی وصلت به هر دل کی رسد تا ترا شکرانه بر هر غم دلیست
حاصلم در عشق تو بی‌حاصلیست هیچ نتوان گفت نیکو حاصلیست

انوری

تا باد صبا پيچ سر زلف تو واکرد برخود، چو سر زلف تو پيچيده ام امروز
هوشياريم افتاد به فرداي قيامت زان باده که از دست تو نوشيده ام امروز

ز بزم وصل‌، خواهشهای بیجا می‌برد ما را
چوگوهر موج ما بیرون دریا می‌برد ما را

ندارد شمع ما را صرفه سیر محفل امکان
نگه تا می‌رود ازخود به یغما می‌برد ما را

بیدل دهلوی

الا ای دلربای خوش بیا کامد بهاری خوش *** شراب تلخ ما را ده که هست این روزگاری خوش

سزد گر ما به دیدارت بیارایـــیم مجلس را *** چــــو شد آراســـته گیتی به بوی نوبــهاری خوش


حکیم سنایی

شنيده ام سخني خوش که پير کنعان گفت فراق يار نه آن ميکند که بتوان گفت
من و مقام رضا بعد از اين و شکر رقيب که دل به درد تو خو کرده و ترک درمان گفت

تا روز حشر یاد کنند اندر آن زمین
لشکر شکستن و صفت کارزار او

روز مبارزت به دلیری و دست او
بر صد هزار تن بزند یکسوار او

فرخی سیستانی

ور تو با من به تـن و جان و دلم حکم کنی *** هر سه را رقص کنان پیش پای تو کشم

من خود از نسبت عشق تو سنایی شدم *** کــــی توانم که خطی گرد ثنای تو کشم

حکیم سنایی

مرا در منزل جانان چه امن عيش چون هر دم
جرس فرياد مي‏دارد كه بربنديد محمل‏ها

حافظ

ای قبهٔ گردندهٔ بی‌روزن خضرا
با قامت فرتوتی و با قوت برنا

فرزند توایم ای فلک، ای مادر بدمهر
ای مادر ما چونکه همی کین کشی از ما؟


ناصرخسرو

ای نوش کرده نیش را بی خویش کن با خویش را با خویش کن بی خویش را چیزی بده درویش را

آنكه بي جرم برنجيد و بتيغم زد و رفت بازش آريد خدا را كه صفائي بكنيم

خشك شد بيخ طرب راه خرابات كجاست تا در آن آب و هوا نشو و نمائي بكنيم

مدد از خاطر رندان طلب ايدل و رنه كار صعبست مبادا كه خطائي بكنيم

سايه طاير كم حوصله كاري نكند طلب از سايه ميمون همائي بكنيم

دلم از پرده بشد حافظ خوشگوي كجاست تا بقول و غزلش ساز و نوائي بكنيم


حافظ

مهتاب بنور دامن شب بشکافت می نوش دمی بهتر از این نتوان یافت
خوش باش و میندیش که مهتاب بسی اندر سر خاک یک بیک خواهد تافت

خیام