مرکز انجمنهای تخصصی

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست
جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

حالیا خانه برانداز دل و دین من است
تا در آغوش که می‌خسبد و همخانه کیست

حافظ

تا چند اسیر رنگ و بو خواهی شد
چند از پی هر زشت و نکو خواهی شد
گر چشمه زمزمی و گر آب حیات
آخر به دل خاک فرو خواهی شد

خیام

دل که رنجيد از کسي خرسند کردن مشکل است شيشه بشکسته را پيوند کردن مشکل است
بار حمالان به دوش خود کشيدن ننگ نيست زير بار منت نامرد رفتن مشکل است

تيري كه زدي بر دلم از غمزه خطا رفت
تا باز چه انديشه كند راي صوابت

حافظ

تمام پیروان مکتب عشق**** به راه راستینش استوارند
در عالم جمله ی گردن فرازان**** به پای عاشقان سرمیگذارند
همه بی خانمانان پریشان**** بیابانگرد دشت این دیارند
خدا این موهبت را چون عطاکرد **** تمام بودها بی اعتبارند
البرز چلبی

ديده ي بدبين بپوشان اي کريم عيب پوش زين دليريها که من در کنج خلوت مي کنم
حاش لله کز حساب روز حشرم باک نيست فال فردا ميزنم ، امروز عشرت مي کنم

من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
از اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت
جامی و بتی و بربطی بر لب کشت
این هر سه مرا نقد و ترا نسیه بهشت

خیام

تا کی از ما یار ما پنهان بود؟
چشم ما تا کی چنین گریان بود؟

تا کی از وصلش نصیب بخت ما
محنت و درد دل و هجران بود؟

عراقی

دلبرم عزم سفر كرد خدا را ياران
چه كنم با دل مجروح كه مرهم با اوست

حافظ

تا بود بار غمت بر دل بي هوش مرا سوز عشقت ننشاند ز جگر جوش مرا
شربتي تلختر از زهر فراقت بايد تا کند لذت وصل تو فراموش مرا

اگر دل دلبری دلبر کدامی
وگر دلبر دلی دل را چه نامی

دل و دلبر بهم آمیته وینم
ندانم دل که و دلبر کدامی
باباطاهر

با عرض تسليت مجدد به دختر خسته و آرزوي صبر براي آن بزرگوار و خانواده محترمشان

يک چند بکودکي به استاد شديم يک چند به استادي خود شاد شديم
پايان سخن شنو که مارا چه رسيد [COLOR=#4bacc6]از خاک در آمديم و بر باد شديم