Re: نهمین رزمایش پیامبر اعظم سپاه
ارسال شده: جمعه ۸ اسفند ۱۳۹۳, ۷:۴۶ ب.ظ
برای پرتاب اژدر نیازی نیست حتما از زیر آب پرتاب بشه. سپاه برای پرتاب اژدرهای حوت از قایق های تندرو استفاده میکنه.
در مورد قایقی هم که میگن احتمالا منظورشون همون زیردریایی های مرطوبه که برای پرتاب اژدر زیادی کوچیکن.
مشکل این رزمایش نه بی نظمی بود نه تاکتیک نه هر چیز دیگه ای که در نگاه اول نظر آدم رو جلب میکنه. مشکل واقعی پخش زنده ی رزمایش اونم با این کیفیت افتضاح بود. تو همه جای دنیا بعضی موشک ها خطا میرن. توی هیچ رزمایشی در هیچ جای دنیا "دشمن فرضی" از خودش دفاع نمیکنه. تعجبی نداره که سپاه هم از یک هدف بی دفاع استفاده کنه.
تا حالا فکر کردین سپاه تلاش میکنه چی رو نشون بده؟
سناریوی نبردی که من دیدم اینه:
این رزمایش مربوط به مقطعی میشه که جنگ شروع شده و بعد از حمله ی اولیه ی آمریکایی ها و ضربه ی متقابل نیروی هوافضای سپاه، نیروی دریایی وارد عمل میشه تا با آسیب زدن به نیروی دریایی آمریکا تمام یا بخشی از توان هوایی ناوپایه ی آمریکا رو از بین ببره.
حمله به ناوگروه های آمریکایی با شلیک پر تعداد موشک های بالستیک و در ادامه موشک های کروز شروع میشه. کسایی که ماجرای ناو استارک رو خونده باشن حتما میدونن با اصابت اولین موشک یه کشتی بدون اینکه غرق بشه یا دچار حریق بشه به راحتی بخش عمده ی قابلیت رزمی اش رو از دست میده. بگذریم که بقیه ی شناورها هم مجبور میشن همزمان با جنگیدن به داد کشتی های آسیب دیده و آتش گرفته برسن.
پیش قراول حمله ی قایق های تندرو، شناورهای موشک اندازی مثل ذوالفقار هستن که با استفاده از موشکهایی مثل ظفر، نصر، نصر بصیر و کوثر از فاصله ی 30-20 کیلومتری _جایی که ناوگان آمریکایی امکان دفاع ناوپایه رو نداره و حتما باید از هواپیما و بالگرد برای این کار استفاده کنه_ حمله میکنن. اینجاس که سامانه های دفاع هوایی دوربردی مثل باور373 و احتمالا در آینده اس300 و اس400 پوشش هوایی برای قایق ها رو تامین میکنن. اشراف اطلاعاتی قرارگاه پدافند هوایی بر فضای کشور و خلیج فارس هم که نیازی به یاد آوری نداره.علاوه بر اون خود قایق ها هم به موشک های دوش پرتاب مجهز هستن.
حمله ی قایق های تندروی راکت انداز مرحله ی نهایی حمله است و در واقع هدف از اون اشغال شناورهای آسیب دیده و اسیر کردن پرسنل اونهاس. نه غرق کردن اونها.
تصاویر یه نیمیتز اشغال شده و اسرای آمریکایی که از CNN پخش میشه به تنهایی برای شکستن ائتلاف متحدان آمریکا و خروجشون از جنگ کفایت میکنه. بگذریم که سپاه بعدا رو نیمیتز اردوی راهیان نور! برگزار میکنه.
در خود آمریکا هم دولت باید یه کنگره ی عصبانی رو برای ادامه ی جنگ قانع کنه که اونم ......
برگ برنده ی ما در هر درگیری با آمریکایی ها تعدد و تنوع مراحل حمله و تعداد زیاد واحدهای عمل کننده اس. جنگ بدون تلفات هم فقط خیاله.
هم ما و هم آمریکایی ها میدونیم که در صورت وقوع جنگ چه خساراتی برای دو طرف به وجود میاد. خبر خوب برای ما اینه که بالاتر از سیاهی رنگی نیست ولی در صورتی که آمریکایی ها چنین ضربه ای بخورن نه جلوی کشورهای منطقه آبرویی براشون میمونه نه دیگه حتی با زور میتونن جلوی توسعه طلبی چین و روسیه بایستن.
یه شباهتی بین رانندگی ایرانی و جنگیدن ایرانی وجود داره و اونم اینه که در هر دو مورد ما عمیقا تلاش میکنیم به طرف مقابل نشون بدیم "من از تو خر ترم".
این اون چیزیه که تا الان از بروز جنگ جلوگیری کرده و میکنه. برای جلوگیری از جنگ باید برای جنگیدن آماده شد و گاهی هم رجز خوند. 10 تا زلزله ی 4-3 ریشتری از 1 زلزله ی 9-8 ریشتری خیلی بهتره.
در مورد قایقی هم که میگن احتمالا منظورشون همون زیردریایی های مرطوبه که برای پرتاب اژدر زیادی کوچیکن.
مشکل این رزمایش نه بی نظمی بود نه تاکتیک نه هر چیز دیگه ای که در نگاه اول نظر آدم رو جلب میکنه. مشکل واقعی پخش زنده ی رزمایش اونم با این کیفیت افتضاح بود. تو همه جای دنیا بعضی موشک ها خطا میرن. توی هیچ رزمایشی در هیچ جای دنیا "دشمن فرضی" از خودش دفاع نمیکنه. تعجبی نداره که سپاه هم از یک هدف بی دفاع استفاده کنه.
تا حالا فکر کردین سپاه تلاش میکنه چی رو نشون بده؟
سناریوی نبردی که من دیدم اینه:
این رزمایش مربوط به مقطعی میشه که جنگ شروع شده و بعد از حمله ی اولیه ی آمریکایی ها و ضربه ی متقابل نیروی هوافضای سپاه، نیروی دریایی وارد عمل میشه تا با آسیب زدن به نیروی دریایی آمریکا تمام یا بخشی از توان هوایی ناوپایه ی آمریکا رو از بین ببره.
حمله به ناوگروه های آمریکایی با شلیک پر تعداد موشک های بالستیک و در ادامه موشک های کروز شروع میشه. کسایی که ماجرای ناو استارک رو خونده باشن حتما میدونن با اصابت اولین موشک یه کشتی بدون اینکه غرق بشه یا دچار حریق بشه به راحتی بخش عمده ی قابلیت رزمی اش رو از دست میده. بگذریم که بقیه ی شناورها هم مجبور میشن همزمان با جنگیدن به داد کشتی های آسیب دیده و آتش گرفته برسن.
پیش قراول حمله ی قایق های تندرو، شناورهای موشک اندازی مثل ذوالفقار هستن که با استفاده از موشکهایی مثل ظفر، نصر، نصر بصیر و کوثر از فاصله ی 30-20 کیلومتری _جایی که ناوگان آمریکایی امکان دفاع ناوپایه رو نداره و حتما باید از هواپیما و بالگرد برای این کار استفاده کنه_ حمله میکنن. اینجاس که سامانه های دفاع هوایی دوربردی مثل باور373 و احتمالا در آینده اس300 و اس400 پوشش هوایی برای قایق ها رو تامین میکنن. اشراف اطلاعاتی قرارگاه پدافند هوایی بر فضای کشور و خلیج فارس هم که نیازی به یاد آوری نداره.علاوه بر اون خود قایق ها هم به موشک های دوش پرتاب مجهز هستن.
حمله ی قایق های تندروی راکت انداز مرحله ی نهایی حمله است و در واقع هدف از اون اشغال شناورهای آسیب دیده و اسیر کردن پرسنل اونهاس. نه غرق کردن اونها.
تصاویر یه نیمیتز اشغال شده و اسرای آمریکایی که از CNN پخش میشه به تنهایی برای شکستن ائتلاف متحدان آمریکا و خروجشون از جنگ کفایت میکنه. بگذریم که سپاه بعدا رو نیمیتز اردوی راهیان نور! برگزار میکنه.
در خود آمریکا هم دولت باید یه کنگره ی عصبانی رو برای ادامه ی جنگ قانع کنه که اونم ......
برگ برنده ی ما در هر درگیری با آمریکایی ها تعدد و تنوع مراحل حمله و تعداد زیاد واحدهای عمل کننده اس. جنگ بدون تلفات هم فقط خیاله.
هم ما و هم آمریکایی ها میدونیم که در صورت وقوع جنگ چه خساراتی برای دو طرف به وجود میاد. خبر خوب برای ما اینه که بالاتر از سیاهی رنگی نیست ولی در صورتی که آمریکایی ها چنین ضربه ای بخورن نه جلوی کشورهای منطقه آبرویی براشون میمونه نه دیگه حتی با زور میتونن جلوی توسعه طلبی چین و روسیه بایستن.
یه شباهتی بین رانندگی ایرانی و جنگیدن ایرانی وجود داره و اونم اینه که در هر دو مورد ما عمیقا تلاش میکنیم به طرف مقابل نشون بدیم "من از تو خر ترم".
این اون چیزیه که تا الان از بروز جنگ جلوگیری کرده و میکنه. برای جلوگیری از جنگ باید برای جنگیدن آماده شد و گاهی هم رجز خوند. 10 تا زلزله ی 4-3 ریشتری از 1 زلزله ی 9-8 ریشتری خیلی بهتره.
