مرکز انجمنهای تخصصی

مي بهشت ننوشم زجام ساقي رضوان
مرا به باده چه حاجت که مست بوي تو باشم

معروض کنـــم نهفتــه رازی
هيهات که چون تو شاهبازی

يک رنگي و بوي تازه از عشق بگير
پرسوز ترين گدازه از عشق بگير
در هر نفسي که مي تپي اي دل من
يادت نرود اجازه از عشق بگير

بالا رعايت نشده
راهي بزن كه اهي بر ساز ان توان زد
شعري بخوان كه با ان رطل گران توان زد

Leila کجا رعايت نشده؟

در آن شبها كه چشمانم نمي داشت
به پايت گريه كردن عالمي داشت
به گرماي نوازشهاي دستت
دل من احتياج مبرمي داشت

اقا ارمين بايد با د شروع مي كردند ولي با م اوردند.
تا ابد معمور باد اين خانه كز خاك درش
هر نفس با بوي رحمان مي وزد باد يمن

Leila درسته

نشنو از نی, نی حصیری بینواست
بشنو از دل خانه عشق جداست
نی چو سوزد خاک و خاکستر شود
دل چو سوزد دیده از خون تر شود

در استان جانان از اسمان مينديش
كز اوج سربلندي افتي به خاك پستي

يقين که آسمان ما ز هم جدا نمی شود
ز اين قبيله ات چرا چنین رميده می روی

يوسف گمگشته باز ايد به كنعان غم مخور
كلبه ي احزان شود روزي گلستان غم مخور

رفته از قلب به خون خفته من رنگ هـوس
به خدا از تو فقط عشق ترا خواهم و بس
آرزوهــای قشنگــم همگــی محـو شدند
بی تو از سينه من خون بچکد جای نفس

سمن بويان غبار غم چو بنشينند بنشانند
پري رويان قرار از دل چو بستيزند بستانند