مرکز انجمنهای تخصصی

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد
به زیر آن درختی رو که او گلهای تر دارد

در دياري كه درو نيست كسي يار كسي ....كاش يا رب كه نيفتد به كسي كار كسي

یارا یارا گاهی دل ما را به چراغ نگاهی روشن کن
شمع تار دل را چو مسیحا به دمیدن آهی روشن کن

نامم ز كارخانه ي عشاق محو باد
گر جز محبت تو بود شغل ديگرم

مرا دردیست اندر دل که گر گویم زبان سوزد
وگر در در دل کنم پنهان از آن ترسم که مغز استخوان سوزد
منجم کوکب بخت مرا از برج بیرون کن
که من کم طالعم ترسم که آهم آسمان سوزد

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

دل تنگ و دست تنگ و جهان تنگ و كار تنگ
از چهار سو گرفته مرا، روزگار تنگ

گوئیا باور نمیدارند روز داوری
کاین همه قلب و دغل در کار داور میکنند

دردي است غير مردن كان را دوا نباشد
پس من چگونه گويم كاين درد را دوا كن

نيرزد آينه بودن به آن همه تشويش
كه هر كه جلوه فروشد، تو رنگ گرداني

يكي از بزرگان عهد قديم
حكايت كند زبن عبدالعظيم

سلام
حسن عباسي, طبق قوانين اين تاپيک، هر کاربر در هر روز تنها يک شعر مي تواند بنويسد.
اميدوارم حضور شما در اين بخش پر رنگ تر شود.