مرکز انجمنهای تخصصی

دوستان ببخشید که پستهای من پشت سر هم شد اما توجه شمارو به چند خط از نوشته های شهید اوینی که خیلی به بحث ما نزدیک هست جلب میکنم.

شهید آوینی نوشته است:«حقیر دارای فوق لیسانس معماری از دانشكده‌ی هنرهای زیبا هستم اما كاری را كه‌اكنون انجام می‌دهم نباید با تحصیلاتم مربوط دانست. حقیر هر چه آموخته‌ام از خارج دانشگاه است. بنده با یقین كامل می‌گویم كه تخصص حقیقی در سایه‌ی تعهد اسلامی به دست می‌آید و لاغیر. قبل از انقلاب بنده فیلم نمی‌ساخته‌ام، اگر چه با سینما آشنایی داشته‌ام. اشتغال اساسی حقیر قبل از انقلاب ادبیات بوده است. با شروع انقلاب تمام نوشته‌های خویش را اعم از تراوشات فلسفی داستان‌های كوتاه، اشعار و ... در چند گونی ریختم و سوزاندم و تصمیم گرفتم كه دیگر چیزی كه «‌حدیث نفس» باشد ننویسم و دیگر از « خودم» سخنی به میان نیاورم... سعی كردم كه « خودم» را از میان بردارم تا هر چه هست خدا باشد و خدا را شكر بر این تصمیم وفادار مانده‌ام. البته آن چه كه انسان می‌نویسد همیشه تراوشات درونی خود اوست. همه‌ی هنرها این چنین هستند. كسی هم كه فیلم می‌سازد، اثر تراوشات درونی خود اوست. اما اگر انسان خود رادر خدا فانی كند، آن گاه این خداست كه در آثار او جلوه‌گر می‌شود. حقیر این چنین ادعایی ندارم ولی سعی‌ام بر این بوده است.»