مرکز انجمنهای تخصصی

توانا بود هر که دانا بود
کدام خط دکتر خوانا بود

در نوميدي بسي اميد است پايان شبه سيه نزديكست

 تا كي به تمناي وصال تو يگانه اشكم شود از مژه چون سيل روانه
خواهد بسرايد غم هجران تو يا نه؟ اي تير غمت را دل عشاق نشانه  

هوا بس ناجوانمردانه سرد است / دمت گرم و سرت خوش باد

در کـهــکشان چـشم تو گم می شود دلم

سرگـشتـــه در نــــهایــتی از بی نشانیم

من غریب خلوت تنهایی ام
سوزد از غم سینه سودایی ام

ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیدا
آسوده درو والا، آهسته درو شیدا

در وی سر سرجویان گردان شده از گردن
در وی دل جانبازان تنها شده از تنها

اوحدی

آن ترك پريچهره كه دوش از بر ما رفت
آيا چه خطا ديد كه از راه خطا رفت

حافظ

تو نیستی که ببینی چگونه دور از تو
به روی هرچه دیرن خانه ست
غبار سربی اندوه بال گسترده است
تو نیستی که ببینی دل رمیده من
بجز تو یاد همه چیز را رهکرده است
غروب های غریب
در این رواق نیاز
پرنده سکت و غمگین
ستاره بیمار است
دو چشم خسته من
در این امید عبث
دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است
تو نیستی که ببینی

فریدون مشیری

 يوسف ار گمگشته بودو ما نيز گمگشته ايم او در چاه و وليكن ما به خود آكنده ايم
وي صبوري و به فرعوني رسيد خود پسندي هايمان مارا به نابودي كشيد  
   
  AHMN 

دل گفت وصالش به دعا باز توان يافت
عمري است كه عمرم همه در كار دُعا رفت

حافظ

تو را من چشم در راهم شباهنگام
كه مي گيرند در شاخ تلاجن * سايه ها رنگ سياهي
وزان دلخستگانت راست اندهي فراهم
تو را من چشم در راهم .

شباهنگام ، در آن دم كه بر جا دره ها چون مرده ماران
خفتگانند

در آن نوبت كه بندد دست نيلوفر به پاي سرو كوهي دام
گرم يادآوري يا نه ، من از يادت نمي كاهم
تو را من چشم در راهم