مرکز انجمنهای تخصصی

  عرض پوزش از دختر خسته شعر دوست عزيز ستاره شب تار با حرف((ي)) تمام شد و بعد مجدد خود ايشان با حرف آخر شعر جنابعالي ((ه)) شروع كردند .جهت اطلاع و پوزش مجدد.

يارب اين كعبه مقصود تماشا گه كيست كه مغيلان طريقش گل و نسرين من است
دولت فقر خدايا بمن ارزاني دار كاين كرامت سبب حشمت و تمكين من است  

تو خود چه لعبتي ايشهسوار شيرين كار
كه توسني چو فلك رام تازيانة تست

حافظ

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم
روزی سراغ وقت من آئی که نیستم

در آستان مرگ که زندان زندگیست
تهمت به خویشتن نتوان زد که زیستم

شهریار

مردن مردان کنون آمد پــدید*** بــاش تا شبرنگ در جولان برد
من کیم کز تو توانــم برد ناز *** نــاز تو گر تو تویی سلطان برد

حکیم سنایی

در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند
من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند
عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی
عشق داند که در این دایره سرگردانند

حافظ

ديدم به خواب دوش كه ماهي برآمدي
كز عكس روي او شب هجران سرآمدي

حافظ

یک دم اخرحجاب یک سو نه تابراساید اروزمندی

کاشکی خاک بود می در راه تامگر سایه برمن افکندی

سعدی

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست

جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

حالیا خانه برانداز دل و دین من است

تا در آغوش که می‌خسبد و همخانه کیست

حافظ

تا بشنيدم كه گرمي از آتش تب *** گرمي سوي دل بردم و سردي سوي لب

مرگست نديمم از فراقت همه شب *** تب با تو و مرگ با من اين هست عجب

با یادت سرمستم ای نگاه آسمانی
یادم کن تا هستم ای امید زندگانی
تا به هر ترانه می‌کشد زبانه شور عاشقانه من
حال دل می‌گویم با زبان بی زبانی
هر لبخندت با من گوید دل مده به دست غم در این عالم
بنشین با عشق تا گل روید زین شب خزانی
تا که از نگاه تو نور شادی می‌بارد
دل ز مهربانیت شور و شادی‌ها دارد
با تو خزان من بهاران با تو شبم ستاره باران از نورافشانی
چه بخواهی چه نخواهی دل عاشق ره تو پوید به هر نشانی

فریدون مشیری

 يك گل زباغ دوست كسي بو نمي كند تا هرچه غير اوست ، به يك سو نمي كند
روشن نمي شود ز رمد، چشم سالكي تا از غبار ميكده ، دارو نمي كند  
  شيخ بهايي 

دریاب که از روح جدا خواهی رفت *** در پرده اسرار فنا خواهی رفت
می نوش ندانی از کجا آمده‌ای*** خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت