مرکز انجمنهای تخصصی

من اگر خارم و گر گل چمن آرایی هست که از آن دست که او می کشدم می رویم

دوستان عیب من بی دل حیران مکنید گوهری دارم و صاحب نظری می جویم !

حافظ

مي‏گريم و مرادم از اين سيل اشكبار
تخم محبّت است كه در دل بكارمت

حافظ

 تكيه بر اختر شبگرد مكن كاين عيار تاج كاووس ربود و كمر كيخسرو
گر روي پاك و مجرد چو مسيحا بفلك از فروغ تو بخورشيد رسد صد پرتو  

ور تــو با من به تن و جان و دلــم حـــکم کنی *** هر سه را رقص کــــنان پیش هوای تو کــــشم


من خود از نســــبت عشق تو سنایی شـدم *** کـــی تـــــوانم که خطـــــی گـرد ثنای تو کشـم

مي‏گريم و مرادم از اين سيل اشكبار
تخم محبّت است كه در دل بكارمت

حافظ

تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج
سزد اگر همه دلبران دهندت باج

دو چشم شوخ تو برهم زده خطا و حبش
به چین زلف تو ماچین و هند داده خراج

حافظ

جایی که سرو بوستان با پای چوبین می‌چمد ما نیز در رقص آوریم آن سرو سیم اندام را
دلبندم آن پیمان گسل منظور چشم آرام دل نی نی دلارامش مخوان کز دل ببرد آرام را

سعدی

آن سيه چرده كه شيريني عالم با اوست
چشم ميگون لب خندان دل خرّم با اوست

حافظ

تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم
تبسمی کن و جان بین که چون همی‌سپرم

چنین که در دل من داغ زلف سرکش توست
بنفشه زار شود تربتم چو درگذرم

حافظ

مرا به هیچ بدادی و من هنوز برآنم
که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم

سعدی

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب
جان و دل و جام و جامه پر درد شراب

فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب
آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

خیام

بر یاد روی ماه من باشد فغان و آه من بر بوی شاهنشاه من هر لحظه‌ای حیران من

ای جان چو ذره در هوا تا شد ز خورشیدت جدا بی تو چرا باشد چرا ای اصل چارارکان من

مولانا