مرکز انجمنهای تخصصی

رخ تو در دلم آمد مراد خواهم يافت
چرا كه حال نكو در قفاي فال نكوست

حافظ

 ــوبه و پرهیـــــز ما را تابش از هم باز کرد  
تــــا به عمــــــدا" زلف را بر آن رخ تابان نهــــــــــاد

از دل مـــــــــن وز ســـــــر زلفین او انــــدازه کرد
آنـــــکه در میـــــدان مـــدار گوی در چوگان   

حکیم سنایی

دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

گفتند یافت می‌نشود جسته‌ایم ما
گفت آنک یافت می‌نشود آنم آرزوست

مولوی

 تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزنند با صبا گفت شنيدم سحري نيست كه نيست
من از اين طالع شوريده برنجم ورني بهره مند از سر كويت دگري نيست كه نيست  

سلام به بچه های گل انجمن مخصوصاً آقا مهدی ما برگشتیم

بازگشتم رو به این انجمن خوش آمد میگم و خوشحالم که هنوز این تاپیک فعال هستش
تو ساده دل ندانستی خدای تو دروغین بود
تنی خاکی و درمانده خدای تو فقط این بود

در این سرای بی کسی کسی به در نمیزند به دشت پرملال ما پرنده پر نمی زند.

دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد
گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ
گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

حافظ

در اين سراي بي كسي كسي به در نمي زند به دشت پر ملال ما پرنده پر نمي زند

هوشنگ ابتهاج

دوش دوش که ان گرد گنبد مینا ابلگون شد دوچشم من زثریا

ای کاش آب بودم
گر می‌شد آن باشی که خود می‌خواهی. ــ

آدمی بودن
حسرتا!
مشکلی‌ست در مرزِ ناممکن. نمی‌بینی؟

شاملو

یادگار خون عاشقان ای بهار ای بهار
ای بهار تازه جاودان در این چمن شکفته باد
ایران ای سرای امید بر بامت سپیده دمید

هوشنگ ابتهاج