مرکز انجمنهای تخصصی

اي نشسته در اين خانه پر نقش و خيال خيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگو

مولانا

من انقدر اشک میریزم که برگردی به این خونه مریضم کرده تنهایی ببین حالم پریشانه
حسابش رفته ازدستم شبایی راکه بیدارم شاید از گریه خوابم برد نمیترسم اگه گاهی دعامون بی اثر میشه همیشه

دوستان عزیز با تشکر از اشعار قشنگتون؛ لطف کنید این نکته رو هم به یاد داشته باشید که با وجود اینکه شعر نو محترم هست اما روال مشاعره بر شعر کهن و قالب های سنتی هست.

هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم تا بخت و رخت و تخت خود بر عرش و کرسی بر برم

مولوی

من ‌دوست ‌مى‏دارم‌ جفا كز دست‌ جانان‌م ى‏برم
طاقت ‌نمى‏دارم‌ ولى‌ افتادن و خيزان‌ مى‏برم


سعدی

من ازلب تو منتظر یه حرف تازم تورئوفی توشکیبی تو به حرمت سکوتی توعزیز ترین عزیزی تو به عمق ملکوتی

يك قصه بيش نيست غم عشق و وين عجب كز هر زبان كه مي شنوم نامكررست!

حافظ

تــــــــــا در چشمم نشسته بودی در تاب *** پیــــوسته همی بریختی در خوشاب

و اکـــــنون که برون شدن برستم ز عذاب *** چون دیده ز خس برست کم ریزد آب


حکیم سنایی

بگذاريم احساس هوايي بخورد.
بگذاريم بلوغ، زير هر بوته كه مي خواهد بيتوته كند.
بگذاريم غريزه پي بازي برود.
كفش ها را بكند و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد.
بگذاريم كه تنهايي آواز بخواند.
چيز بنويسد.
به خيابان برود.
ساده باشيم.
ساده باشيم ، چه در باجه يك بانك چه در زير درخت

از امضای خانم نورا استفاده کردم

تا بر قرار حسنی دل بی‌قرار باشد
تا روی تو نبینم جان سوکوار باشد

تا پیش تو نمیرد جانم نگیرد آرام
تا بوی تو نیابد دل بی‌قرار باشد

عراقی

در دلم هيچ نيايد مگر انديشۀ وصلت
تو نه آنى كه دگر كس بنشيند به مكانت


سعدی