مرکز انجمنهای تخصصی

دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی چو شمع خنده زنان ترک سر توانی کرد
گر این نصیحت شاهانه بشنوی حافظ بشاهراه حقیقت گذر توانی کرد

در دل آتش غم رخت تا که خانه کرد دیده سیل خون به دامنم بس روانه کرد
آفتاب عمر من فرو رفت و ماهم از افق چرا سر برون نکرد
هیچ صبحدم نشد فلک چون شفق زخون دل مرا لاله گون نکرد
ز روی مهت جانا پرده برگشا
در آسمان مه را منفعل نما
به ماه رویت سوگند که دل به مهرت پابند به طره ات جان پیوند
قسم به زند و پازند به جانم آتش افکند فراق رویت دلبر

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد
زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

آن همه ناز و تنعم که خزان میفرمود
عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

حافظ

در این زمانه بی های و هوی لال پرست
خوشا بحال کلاغان قیل و قال پرست
چگونه شرح دهم لحظه لحظه خود را
میان این همه نامردمان زوال پرست

تا کي به تمناي وصال تو يگانه اشکم شود از هر مژه چون سيل روانه

خواهد که سرآيد غم هجران تو يا نه اي تيره غمت را دل عشاق نشانه

هر آنکو خاطر مجموع و یار نازنین دارد
سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد


خوجه حافظ شیرازی>

دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را
دردا که روزی اشکارا خواهد شد راز پنهان

یا رب سببی ساز که یارم بسلامت
باز اید و برهانم از بند ملامت

یادم اید تو به من گفتی از این عشق حذر کن
لحظه ای چند بر این اب نگه کن
اب اینه عشق گذران است
تو که نگاهت به نگاهی نگران است