مرکز انجمنهای تخصصی

تازه ترین زخم دلم قصه رفتن توئه
این روزا هر جا که میرم حرف شکستن توئه

هان ای دل عبرت این دیده نظر بین هان ایوان مدائن را ایینه عبرت دان

نگاهم کن ببین رو به سقوطم
نه این من نیست منی که روبروتم
بذار همه ببینن اسمونم بی فروغه
بذار همه بفهمن ستارشون دروغه

 
 
  چه جز بار غمت بر دل مسکین منست برود از دل من و ز دل من آن نرود

آنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفت که اگر سر برود از دل و از جان نرود

حافظ  

دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادن
وندر ان ظلمت شب اب حیاتم دادن

‏(مرسی از تصحیح شما دوست عزیز‏)‏
معشوق چون نقاب ز رخ در نمی کشد
هر کس حکایتی به تصور چرا کنند

دیریست که دلدار پیامی نفرستاد
ننوشت کلامی و سلامی نفرستاد
صد نامه نوشتم به ان شاه سواران
ننوشت کلامی و پیامی نفرستاد

در وصل هم ز عشق تو اي گل در آتشم
عاشق نمي‌شوي که ببيني چه مي‌کشم

محراب ابرویت بنما تا سحر گهی
دست دعا برارم و در گردن ارمت

تا زمیخانه و می نام و نشان خواهد بود
سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود

حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است
بر همانیم که بودیم و همان خواهد شد

بر سر تربت ما چون گذری همت خواه
که زیارتگه رندان جهان خواهد شد

حافظ