مرکز انجمنهای تخصصی

دوش لعلش عشوه ای میداد حافظ ولی
من نه انم کز وی این افسانه ها باور کنم

یکی است ترکی تازی درین معامله حافظ
حدیث عشق بیان کن بدان زبان که تو دانی

یارب این نو دولتان را بر خر خودشان نشان
کاین همه ناز از غلام ترک و استر میکنند


حافظ

دوش از این غصه نخفتم که رفیقی می گفت
حافظ ار مست بود جای شکایت باشد

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

دوای درد عاشقان را کسی کو سهل پندارد
ز فکر انان که در تدبیر در مانند در مانند

دیدی آخر دم مردانه بجز لاف نبود !!!!

بکش از مردم نامرد که حقت این است !


استاد همای

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی . . . . عجب شاخه گل وار به پایم شکستی
قلم زد نگاهت به نقش افرینی . . . . . که صورت گری را نبود اینچنی
. . . . .
قسم خوردی بر ماه که عاشق ترینی . . . تو یک جمع عاشق تو صادق ترینی
. . .
هنوزم تو شب هات اگه ماه داری . . من او ماه دادم به تو یادگاری

یارب این آتش که بر جان من است

سرد کن زان سان که کردی بر   

لب چو اب حیات تو هست قوت جان
وجود خاکی مارا از اوست ذکر رواح

*******حرف غمت از دهان ما جست********
******يا آتشي از زبان ما جست************