مرکز انجمنهای تخصصی

ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من ار
زارو بیمار غمم راحت جانی به من ار

دریغ مدت عمرم که بر امید وصال
بسر رسید و نیامد بسر زمان فراق

قدر مجموعه گل مرغ چمن داند و بس

که نه کو ورقی خواند معانی دانست



حافظ

ترانه های من یجور گلایه از غریبیه
به دل میگم یک روز می اد این هم یه خود فریبیه
عاشقا تقسیم میکنن عشق رو برای همدیگه
نصیب من از عشق تو همیشه بی نصیبیه

هر آنکو خاطر مجموع و یار نازنین دارد

سعادت همدم او گشت و دولت همنشین دارد


حافظ

دلدار که گفتا به توام دل نگران است
گو میرسم اینک به سلامت نگران باش

شهريار من مرا پابست هجران کرد و رفت *** شهر را بر من ز هجر خويش زندان کرد و رفت

توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

دلا تا کی در این زندان فریب این و ان بینی؟ـــــــــــ یکی زین چاه ظلمانی برون شو،تا جهان بینی

یاد باد انکه خرابات نشین بودم و مست
وانچه در مسجدم امروز گم است انجا بود

در این سرای بی کسی،کسی به در نمی زند***به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند