مرکز انجمنهای تخصصی

عضو انجمن بين‌المللي نانو تكنولوژي خاورميانه:
 
[HIGHLIGHT=#c6d9f0]فرم نانويي داروي ام.اس ـ 285 ‌در اصفهان ساخته شد   
 
خبرگزاري فارس: عضو انجمن بين‌المللي نانو تكنولوژي خاورميانه گفت: داروي ام.اس ـ 285 براي درمان بيماران درماتوفيت در اصفهان ساخته شد.‌  



  


ايمان مرادي امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در اصفهان افزود: با توجه به شيوع قارچ‌هاي درماتوفيت در كشورهاي در حال توسعه و ايجاد عفونت‌هاي پوستي در بيماران داروي MS-258 ساخته شد.
وي بيان داشت: داروهاي موجود در بازار به علت گران قيمت بودن و بد جواب دادن به درمان و اينكه بعد از درمان باعث عود عوارض بيماري مي‌شود،‌ براي درمان اين بيماران مورد اعتماد نبود و مجبور به ساخت داروي جديدي شديم كه سه مشكل اين داروها را رفع مي‌كند.
عضو انجمن بين‌المللي نانو تكنولوژي خاورميانه خاطرنشان كرد: بيماري درماتوفيت كه همان كچلي است عوارض شديدي روي كليه و كبد مي‌گذارد كه با ساخت اين دارو مي‌توان از عوارض آن كاست.
وي اظهار داشت: اين دارو با منشا گياهي از شش سال گذشته با همكاري شهلا شاذري در محيط آزمايشگاه روي دو حيوان خرگوش و موش آزمايش شد كه با مصرف 12 روز به طور كامل بيماري قابل درمان است.
مرادي ادامه داد: ساخت فرم نانويي داروي MS-258 نفوذ بيشتري روي پوست دارد و از طريق ليپوزوم اين دارو وارد پوست مي‌شود.
وي تصريح كرد: از سال 76 وارد عرصه تحقيقاتي نانوتكنولوژي شدم كه تاكنون پژوه‌هاي زيادي در اين زمينه انجام داديم و به تازگي با همكاري دانشگاه علوم پزشكي اصفهان تحقيقي در زمينه تبديل سلول‌هاي بنيادي به بافت غضروفي انجام داديم.

[External Link Removed for Guests]

[HIGHLIGHT=#c6d9f0]محققان ايراني به دانش توليد روغن كشتي با استفاده از فناوري نانو دست يافتند 



پژمان سليماني مبتكر ايراني در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي فارس گفت: تاكنون روغن‌هايي كه براي كشتي‌ها استفاده مي‌شد تحت ليسانس شركت شل بين‌المللي توليد مي‌شدند و البته هم اكنون بيشتر روغن‌هايي كه براي كشتي‌ها مصرف مي‌شود، وارداتي هستند.
وي ادامه داد: به همين دليل بسياري از كشتي‌هاي ايراني كه در آب‌هاي جنوب يا شمال هستند، روغن كشتي خود را از كشورهاي اطراف كه پهلو مي‌گيرند، تأمين مي‌كنند.
سليماني افزود: ما توانستيم با استفاده از فناوري نانو روغن كشتي را تحت ليسانس ايران توليد كنيم.
وي با اشاره به مزاياي اين روغن گفت: موتورهاي كشتي ديزلي هستند و فرسايش آن‌ها زياد است اما استفاده از اين روغن موتور از ميزان اين فرسايش مي‌كاهد. مصرف سوخت را كاهش مي‌دهد و طول عمر موتور را اضافه مي‌كند.

[External Link Removed for Guests]

 محققان ايراني با همکاري دانشمندان آذربايجاني موفق به تهيه نانوکامپوزيت‌هايي هادي شدند.       گزارش روز چهارشنبه [External Link Removed for Guests] از پايگاه اينترنتي ستاد ويژه توسعه فناوري نانو، رئيس "مرکز بين‌المللي پژوهش‌هاي صنعتي آرين شيمي‌گستر" در تبريز، گفت: از اين موفقيت مي توان در توليد سنسورهاي حساس به گازهاي سمي و روکش‌هاي جاذب امواج راداري استفاده کرد.
دکتر "محمدرضا سبکتکين"، گفت: نانوکامپوزيت‌هاي رسانا يا هادي با استفاده از بارهاي الکتريکي ايجاد شده روي خود مي‌توانند بار الکتريکي را به خوبي هدايت نمايند که به آن اصطلاحا "پديده دوپه کردن" پليمرها مي گويند.
سبکتکين، "پلي‌آنيلين"، "پلي‌تيوفن"، "پلي‌پيرول" و "هتروسيکل‌هاي" مشابه را از مهم‌ترين و متداول‌ترين پليمرهايي خواند که قابليت ساخت نانوکامپوزيت‌هاي هادي را دارند.
وي اين نانوکامپوزيت‌ها را با روش خاص شيميايي و با بازده بسيارمطلوب سنتز نموده است.
رئيس مرکز بين‌المللي پژوهش‌هاي صنعتي آرين شيمي‌گستر در تبريز، از مزاياي اين روش را توانايي جذب امواج الکترومغناطيس با فرکانس‌هاي مختلف با استفاده از نانوذرات فلزي و امکان تهيه پليمرهاي هادي با نقاط ذوب متنوع که در روش‌هاي قبلي امکان‌پذير نبود، خواند.
سبکتکين همچنين قرار گرفتن نانوذرات فلزي درون ساختار پليمري به جاي سطح پليمر ، امکان استفاده از پليمرهاي گوناگون به عنوان پليمر حامل و افزايش ميزان چسبندگي، مقاومت مکانيکي و حرارتي نانوکامپوزيت تهيه شده و امکان تهيه آسان و ارزان مواد اوليه را از ديگر مزاياي اين روش خواند.
به گفته پژوهشگر اين طرح، اين محصول در توليد سنسورهاي گازي حساس به گازهاي مختلف سمي در صنايع نفت، گاز و پتروشيمي، توليد روکش‌هاي جاذب امواج به ويژه امواج راداري، توليد روکش‌هاي هادي و ... کاربرد دارد.
دانش فني توليد اين نانوکامپوزيت‌ها در اختيار اين مرکز بوده و با سرمايه‌گذاري مناسب مي‌توان به توليد اين مواد در داخل کشور اقدام نمود.
جزئيات اين پژوهش که در مرکز بين‌المللي پژوهش هاي صنعتي آرين شيمي‌گستر در تبريز و با همکاري "محمدعلي رمضان‌اف" و "ابل محرم‌اف" درمرکز "تحقيقات نانوتکنولوژي دانشگاه دولتي جمهوري آذربايجان" انجام شده، در مجله Polymer-Plastics Technology and Engineering (جلد 48، صفحات 1–5، سال 2009) منتشر شده است.  

 [HIGHLIGHT=#d8d8d8]استفاده از ميِکروتراشه‌ها برايِ تشخيِص   

محققان دانشگاه تورنتو با استفاده از فناوريِ نانو نوعيِ ميِکروتراشه توليِد کرده‌اند که ميِ‌تواند به سرعت نوع و شدت سرطان بيِماران را تشخيِص داده و به درمان زودهنگام و موثرتر آنها کمک کند.

پروفسور ديِويِد نيِلور رئيِس دانشگاه تورنتو و استاد پزشکيِ ايِن دانشگاه ميِ‌گويِد: «ايِن نوآوريِ قابل توجه نشان ميِ‌دهد که عصر نانوپزشکيِ در حال ظهور است».

ابزار جديِد ايِن پژوهشگران ميِ‌تواند به راحتيِ نشانگرهايِ زيِستيِ را که نمايِانگر وجود سرطان در سطح سلوليِ هستند، شناسايِيِ کند. با وجوديِ که مقدار ايِن زيِست‌مولکول‌ها در نمونه‌هايِ زيِستيِ بسيِار کم است، حساسيِت ايِن ميِکروتراشه جديِد آنقدر بالاست که هميِن مقدار کم را نيِز تشخيِص ميِ‌دهد. بر خلاف روش‌هايِ تشخيِص فعليِ که به طور معمول چند روز طول ميِ‌کشند، آناليِز نمونه‌ها با استفاده از ايِن ابزار به تنها نيِم ساعت زمان نيِاز دارد.

شانا کليِ استاد دانشکده داروسازيِ Leslie Dan که يِکيِ از محققان اصليِ ايِن پژوهش بود، ميِ‌گويِد: «امروزه برايِ بررسيِ يِک نمونه باليِنيِ از نشانگرهايِ زيِستيِ سرطان به يِک اتاق پر از رايِانه نيِاز داريِم و زمان مورد نيِاز برايِ آناليِز بالاست. گروه ما توانست زيِست‌مولکول‌هايِ مورد نظر را رويِ يِک تراشه الکترونيِکيِ به اندازه نوک انگشت و تنها در مدت نيِم ساعت اندازه بگيِرد. تجهيِزات مورد نيِاز برايِ ايِن آناليِز ميِ‌تواند در فضايِيِ به اندازه يِک توت سيِاه جايِ بگيِرد».

کليِ و همکارانش دريِافتند که حسگرهايِ الکتريِکيِ فلزيِ مسطح که به طور معمول مورد استفاده قرار ميِ‌گيِرند، برايِ تشخيِص نشانگرهايِ زيِستيِ سرطان مناسب نيِستند. به هميِن دليِل تراشه جديِديِ طراحيِ کرده و آن را با سيِم‌هايِ نانومقيِاس و «طعمه‌هايِ» مولکوليِ آراستند.

تد سارجنت استاد مهندسيِ برق دانشگاه تورنتو و يِکيِ ديِگر از پژوهشگران ايِن تحقيِق ميِ‌گويِد: «يِکپارچه کردن DNA با تراشه‌هايِ الکترونيِکيِ سريِع و کوچک نمونه‌ايِ از همگرايِيِ ميِان‌رشته‌ايِ است. ما با همکاريِ محققان برجسته در حوزه نانومواد، علوم دارويِيِ و مهندسيِ برق ثابت کرديِم که يِکپارچه‌سازيِ کنترل‌شده نانومواد موجب ايِجاد مزيِت بسيِار زيِاديِ در تشخيِص و آناليِز بيِماريِ‌ها ميِ‌شود».

سرعت و دقت تشخيِص ابزار آنها خبر خوشحال‌کننده‌ايِ برايِ محققان سرطان به شمار ميِ‌آيِد.

دکتر تام هادسون رئيِس و مديِر علميِ موسسه تحقيِقات سرطان اونتاريِو ميِ‌گويِد: «ما برايِ تشخيِص سرطان و تعيِيِن ميِزان تأثيِر درمان‌هايِ صورت گرفته، به نشانگرهايِ زيِستيِ متکيِ هستيِم. کشف صورت گرفته توسط دکتر کليِ و همکارانش يِک فناوريِ سريِع‌تر و مقرون به صرفه‌تر ارائه ميِ‌دهد که در همه جا قابل استفاده است. ايِن امر سرعت تشخيِص سرطان را بالاتر برده و به رسانش درمان‌هايِ هدفمندتر به بيِماران کمک ميِ‌کند.»

نتايِج کار ايِن محققان در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.



[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

 [HIGHLIGHT=#d8d8d8]مطالعه نانوسيم‌ها با کمک انبرک‌هاي   

به خاطر پيشرفتي که محققان استراليايي در برداشتن و نگه‌داشتن عناصر ريزالکترونيکي و نيز کاوش ساختار دروني آنها با باريکه نور داشته‌اند، ساخت رايانه‌هاي فوق‌سريع آينده بسيار ساده‌تر شده‌است. اين محققان براي اولين بار گزارش داده‌اند که نانوسيم‌هاي نيمه‌‌رسانا، مولفه‌هاي کليدي مدارها و افزاره‌هاي مجتمع آينده، نه تنها با يک "انبرک نوري" قابل نگه‌داري هستند بلکه با يک باريکه ليزري ثانويه مي‌توان جزيات آنها را به طور هم‌زمان مطالعه کرد.

اين تحقيق به رهبري دکتر ريس، از گروه فيزيک UNSW، و با همکاري محققاني از دانشگاه ملي استراليا انجام شده‌است.

   تصوير ميکروسکوپ الکتروني پيمايشگر از نانوسيم‌هايي که آماده ساخت يک افزاره با استفاده از انبرک‌هاي نوري هستند. 

دکتر ريس، مي‌گويد: اين انبرک‌هاي نوري با کانوني‌کردن باريکه‌هاي ليزري بسيار شديد، که مي‌توانند به نانواشياء نيرو وارد کنند و به طور فيزيکي به آنها فشار وارد آورند، کار مي‌کنند. با استفاده از يک باريکه ليزري شما مي‌توانيد يک نانوشيئ را گرفته و آن ‌را بچرخانيد و از هر طرف که مايليد به آن نگاه کنيد و در هر جهتي که دوست داريد آن را نگه‌داريد. کاري که ما انجام داده‌ايم استفاده از يک باريکه ليزري ثانويه براي بررسي ساختار دروني خود نانوشيء با استفاده از طيف‌بيني لومينسانس نوري بوده‌است.

او اضافه مي‌کند: قسمت بديع کار ما نگاه انداختن به نوري است که از نانوسيمي که به توسط يک باريکه ليزري ثانويه تحريک شده‌است، ساطع مي‌گردد. اين نور مي‌تواند اطلاعات بسيار زيادي در مورد ساختار و طبيعت اين نانوسيم به ما بدهد. کسي قبلا اين کار را انجام نداده است.

ريس مي‌گويد: فناوري‌هاي نوري که مخابرات دوربرد را دچار تحول کرده‌اند و اينترنت پرسرعت را براي ما ايجاد کرده‌اند، ممکن است که کليدي براي پردازش اطلاعات تراشه‌اي در آينده باشند.

نتايج اين تحقيق در مجله‌ي Applied Physics Letters منتشر شده‌است.

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

 [HIGHLIGHT=#d8d8d8]نانوحسگري براي سنجش دقيق پراكسيد   
پژوهشگران دانشگاه تربيت معلم آذربايجان، موفق به توليد نانوحسگري شدند که مي‌تواند به لحاظ اقتصادي و سادگي روش، براي سنجش دقيق پراکسيد هيدروژن در صنايع غذايي و دارويي مورد استفاده قرار گيرد.

دكتر حبيب رزمي، در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو گفت: «گروه تحقيقاتي ما توانسته است با روش‌هاي ساده و پيش مواد ارزان قيمت، الکتروکاتاليست‌هايي را به صورت نانوفيلم و نانوذره تهيه کند به طوري که پايداري و خواص کاتاليزي بالا از خود نشان مي‌دهند كه مي‌توان آنها را در ساخت حسگرهاي الکتروشيميايي براي كاربري در صنايع مختلف به کار گرفت».

وي در ادامه گفت: «الکتروکاتاليست‌هاي پليمري آلي را از پيش ماده‌هاي آلي نظير آنيلين، اورتو فنيلين دي‌آمين و پيرول به روش الکتروپليمريزاسيون در شرايط بهينه سنتز کرديم. به طريق مشابه، الکتروکاتاليست‌هاي معدني را با استفاده از برخي نمک‌هاي عناصر فلزات واسطه و هگزاسيانومتالات‌ها به روش مشتق‌سازي شيميايي، الکتروشيميايي و يا الکتروپليمريزاسيون در شرايط بهينه به‌دست آورديم. چنين لايه‌هاي نازک پليمري روي بسترهاي الکترودي نظير پلاتين و يا بسترهايي از نوع سراميک‌هاي کربني تهيه شدند».

در اين پژوهش، نانوذرات آبي پروس در شرايط بهينه به‌صورت اشکال کروي منظم در سطح الکترود کربن سراميک، به روش کاملا شيميايي و بدون نياز به دستگاه‌هاي پتانسيوايستا/ گالوانوايستا ترسيب ‌يافته و ايجاد لايه نازک و همواري را مي‌نمايند که خواص الکتروشيميايي جالبي نشان مي‌دهند.

دکتر رزمي در مورد مزاياي اين کار پژوهشي گفت: «هزينه اندک، سادگي روش ساخت و پايداري مکانيکي و شيميايي الکترود اصلاح‌شده که به عنوان حسگر آمپرومتري براي اندازه‌گيري پراکسيد هيدروژن به کار مي‌رود، از مزيت‌هاي عمده اين کار است».

سنجش دقيق و صحيح پراکسيد هيدروژن، اهميت فوق‌العاده زيادي در صنايع غذايي و دارويي دارد. حسگر پيشنهادي اين گروه تحقيقاتي مي‌تواند به لحاظ اقتصادي و سادگي روش، جايگزيني مناسب براي روش‌هاي کلاسيک باشد.

اين طرح تحقيقاتي در دانشگاه تربيت معلم آذربايجان با همکاري اعضاي محترم گروه شيمي تجزيه و دانشجويان تحصيلات تکميلي انجام شده‌است.

جزئيات اين پژوهش در مجله Electroanalysis (جلد 21، صفحات 2362 – 2355، سال 2009) منتشر شده‌است.

[External Link Removed for Guests]

[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman][FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][COLOR=#NaNNaNNaN] [COLOR=#002060][HIGHLIGHT=#ccc1d9]تصويربرداري از سلول‌هاي بنيادي با نانوبرچسب‌  

محققان در آمريکا با نانوذرات اکسيد آهن برچسب‌هاي غيرسمي براي سلول‌هاي بنيادي در تصويربرداري تشديد مغناطيسي (MRI) ساخته‌اند. اين نانوبرچسب‌ها به‌عنوان عامل‌هاي تصويربرداري براي افزايش قدرت تفکيک تصويربرداري MRI، استفاده شدند. زيائويوآن چن از موسسسه ملي سلامتي، نانوذرات اکسيد آهن را به منظور ساخت عامل‌هاي تصويربرداري موثرتر و غيرسمي، اصلاح کرده‌اند.

قبلا نيز از اکسيد آهن براي برچسب‌گذاري سلول‌ها استفاده مي‌شد، ولي براي بررسي بهتر سلول نياز به عامل‌هاي ترانسفکشن (transfect ion ) بود. چن توضيح مي‌دهد که اين کار باعث سمي شدن آنها و در نهايت مرگ سلول، بخصوص در خطوط سلولي حساس مانند سلول‌هاي بنيادي، مي‌شد. چن نانوذرات اکسيد آهن را با عاملي که زيست‌سازگار است (سرم انساني آلبيوم) پوشش داد و فهميد که آنها مي‌توانند، بدون نياز به هيچ عامل خارجي و بدون ايجاد هرگونه اثرات نامطلوب بر روي رشد سلول، وارد انواع مختلفي از سلول‌ها شوند.

   نانوذرات آهن می‌توانند بدون کشتن سلول‌ها وارد آنها شوند. 
چن توضيح مي‌دهد: "از آنجايي که مشکلات بسيار سختي براي برچسب‌گذاري موثرتر و غيرسمي سلول‌هاي بنيادي وجود دارد، يک انگيزه بسيار قوي براي برچسب‌گذاري چنين سلول‌هايي ايجاد شده است". اما ايشان ادعا مي‌کند که با روش ابداعي‌اش برچسب‌گذاري اين سلول‌ها با کارآيي بيشتري نسبت به عامل‌هاي تصويربرداري تجاري موجود، مانند Feridex، قابل انجام است.

چن از اين نانوذرات براي برچسب‌گذاري يک خط سلولي که در يک نقطه متورم از بدن، مانند ورم مغزي ناشي از تصادف، قرار داشت و يا تومورهايي که در دوره رشد خود هستند، استفاده کرد. هنگامي که سلول‌هاي برچسب‌گذاري شده به داخل بدن موشي که در زير پوست‌ش توموري وجود داشت، تزريق گرديدند؛ بعد از شش ساعت از طريق تصويربرداري MRI در مکان تومور مشاهده شدند. اين ثابت مي‌کرد که چنين نانوذراتي مي‌توانند به‌عنوان يک ابزار تشخيصي غيرمخرب و کارآمد قلمداد شوند.

چن تصريح کرد که تحقيقات آينده مي‌تواند بر روي جفت‌کردن داروها و نانوذرات به منظور ساخت يک وسيله تحويل دارو به مکان خاصي، متمرکز شود. نتايج اين تحقيق در مجله‌ي Chem. Commun. منتشر شده‌اند.

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]


      

 [HIGHLIGHT=#fbd5b5]سنتز کنترل‌شده نانوسيم‌هاي   

به‌تازگي نانوسيم‌هاي نقره به كمك نانوذراتي مزوپور در دانشگاه آزاد سنتز شده است. افشين پوراحمد نودهي از متخصصان شيمي معدني است که نانوسيم‌هاي نقره را با روش کاهش شيميايي سنتز نموده است، وي از ماتريس نانوذرات مزوپور MCM-41 براي سنتز استفاده كرده تا بتواند به خوبي اندازه و شكل نانوساختارهاي حاصل را كنترل نمايد.

وي در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو اظهار داشت: «روش‌هاي گوناگوني براي تهيه نانوساختارهاي فلزي وجود دارد که روش قالب (templ ATE ) روشي بسيار مناسب با کنترل خوب اندازه و شکل ذرات جهت سنتز نانوساختارهاي فلزي و يا نيمه‌رسانا است».

عضو هيئت علمي دانشگاه آزاد واحد رشت براي اين کار، ابتدا نانوذرات مزوپور MCM-41 را در دماي اتاق در ابعاد 100-90 نانومتر سنتز کرده و سپس نانوسيم‌هاي نقره را به روش کاهش شيميايي نقره نيترات در اين ماتريس نانومتري سنتز نموده است.

نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد که نانوسيم‌هاي نقره فقط در داخل کانال‌هاي نانوذرات مزوپور سنتز مي‌شوند. تصاوير ميکروسکوپ الکتروني عبوري نيز مشخص کرده است که نانوسيم‌هاي نقره قطري برابر 3 نانومتر و متوسط طولي برابر 50 نانومتر دارند. همچنين نتايج الگوي پراش اشعه ايکس حضور نقره را در ماده مزوپور اثبات نموده است.

دکتر پوراحمد در پايان تاکيد نمود: «امروزه نانوساختارهاي فلزات نجيب به دليل کاربردهاي متنوعي که دارند بسيار مورد توجه قرار گرفته‌اند. اين مواد به عنوان کاتاليزور، حسگرهاي شيميايي و همچنين در مطالعات زيستي، اپتوالکترونيک، ميکروالکترونيک، نانوالکترونيک، نانوفوتونيک کاربرد فراواني دارند».

گفتني است، دکتر پوراحمد براي مطالعه ابعاد نانوذرات سنتز شده، محل قرارگيري آنها و همچنين بررسي خواص آنها، از دستگاه‌هاي TEM، XRD، SEM، EDX، UV-vis و BET استفاده کرده است.

اين کار تحقيقاتي با همکاري دکتر شبنم سهراب‌نژاد و دکتر شهاب شريعتي در دانشگاه آزاد اسلامي واحد رشت، انجام شده و جزئيات آن در مجله [External Link Removed for Guests](جلد 484، صفحات 316- 314، سال 2009) منتشر شده است.

 [External Link Removed for Guests] 

[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][COLOR=#NaNNaNNaN] [COLOR=#632423][HIGHLIGHT=#b7dde8]تركيب نانولوله‌ها و پادتن‌‌ها جهت درمان سرطان   

نانولوله‌هاي كربني تك‌جداره به علت داشتن توانايي بالقوه به‌عنوان عوامل نوين تزريقي براي شناسايي سرطان و نيز عوامل دارويي مورد توجه قرار گرفته‌اند. اكنون گروهي از پژ‍وهشگران از شش موسسه‌، نانولوله كربني چندمنظوره را ايجاد كرده‌اند كه مي‌تواند شكل حاد سرطان سينه را شناسايي و تخريب نمايد.

HER2، يكي از خانواده ژن‌هايي است كه مي‌توانند در تنظيم رشد و ازدياد سلول‌هاي انساني كمك نمايند. سلول‌هاي عادي حاوي دو نسخه از HER2 هستند اما حدود 20 تا 25 درصد از سرطان‌هاي سينه حاوي سلول‌هايي با نسخه‌هاي چندتايي از اين ژن بوده كه منجر به توليد بيش از حد پروتئين رمزگذاري‌شده با HER2 مي‌گردد. در نتيجه رشد سريع تومورها و درمان مشكل را خواهيم داشت.

    شماتيك از نانولوله‌هاي كربني تك‌ديواره‌اي كه توسط پادتن IgY ضد HER2، عامل‌دار شده‌اند.  ([FONT=Verdana class=Apple-style-span]The HER2 IgY-SWNT complex. (A) Schematic representation of SWNTs covalently functionalized with anti-HER2 IgY antibody. (B-E) atomic force microscopy (AFM) images of carboxylated SWNTs prior to conjugation (B and C) and after conjugation (D and E) to anti-HER2 IgY antibodies. Insets shows AFM cross-section analysis indicating the changes in height of SWNTs prior to and after conjugation with anti-HER2 IgY antibodies. The height differences on the surface are indicated by the color code shown on the right. Scale bars represent 60 nm.)  

گروهي كه تحت راهنمايي دكتر هوسكين هي از دانشگاه راتجرز و دكتر يان ‌زيائو از موسسه ملي استاندارد‌ها و فناوري(NIST) هستند، روش ايجاد نانوساختار دومنظوره جديدي كه با اتصال پادتن ضد HER2 به نانولوله‌هاي كربني كوتاه تشكيل مي‌گردد، را بيان كرده‌اند. اما علاوه بر استفاده از پادتن انساني ضد HER2، يك پادتن رشديافته در جوجه نيز توسط پژوهشگران مورد استفاده قرار گرفته است. تفاوت‌هاي ژنتيكي فاحش بين نمونه‌هاي مرغي و انساني، پادتن جوجه را قادر ‌ساخت تا با پروتئين هدف در سلول‌هاي تومور به شدت واكنش دهد در حاليكه از سلول‌هاي عادي با ساير پروتئين‌هاي انساني صرفنظر كند.

اين محققان سپس از مزيت دو خاصيت نوري منحصر بفرد در نانولوله‌هاي كربني براي شناسايي و تخريب سلول‌هاي سرطان سينه HER2 استفاده نمودند. نور ليزر نزديك به مادون قرمز با طول موج 785 نانومتر به شدت از نانولوله‌ها بازتاب مي‌كنند و اين علامت قوي به آساني توسط روش طيف‌نگاري رامان شناسايي مي‌شوند. افزايش طول موج ليزر تا 808 نانومتر موجب جذب آن توسط نانولوله‌ها شده و در نتيجه نانولوله‌ها و هر آنچه به آنها متصل است (در اين حالت، سلول‌هاي تومور HER2) را مي‌سوزاند.

اين آزمايش‌ در محيط كشت سلولي در آزمايشگاه انجام شده است. با استفاده از تركيب نانولوله و پادتن HER2، نزديك به 100% سلول‌هاي سرطاني نابود مي‌شوند در حالي‌كه محدوده سلول‌هاي عادي، آسيب نمي‌بينند.

نتايج اين تحقيق در مجله‌‌ي

[External Link Removed for Guests] منتشر شده‌است.

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]


   

[FONT=Tahoma, Tahoma, Tahoma, Tahoma][COLOR=#NaNNaNNaN]عضو محققين ستاد نانو رياست جمهوري:

 [HIGHLIGHT=#00b0f0]ايران رتبه 15 در فناوري نانو تكنولوژي   
خبرگزاري فارس: عضو محققان ستاد نانو رياست جمهوري گفت: ايران در سال جاري موفق به كسب رتبه پانزدهم در زمينه فناوري نانو تكنولوژي در جهان شده است.

  
نازنين حسيني امروز در گفتگو با خبرنگار فارس در اصفهان در مورد حمايت‌هاي مالي از مقالات مربوط به فناوري نانو در كشور افزود: در صورتي كه مقاله‌اي از سوي ستاد ويژه نانو رياست جمهوري به افراد پيشنهاد شود و از آنها خواسته شود كه در مورد آن تحقيق كنند، به طور حتم هر نوع حمايتي از آنها به طورت ويژه انجام مي‌شود.

وي ادامه داد: در مقاله‌هاي مربوط به ISI كه در اين ستاد چاپ مي‌شود، به ازاي هر مقاله، دانشجو و اسناد مربوط به مقاله‌ها از نظر اقتصادي مورد حمايت قرار گرفته و تشويق مي‌شوند.

عضو محققان ستاد نانو رياست جمهوري در مورد تحريم‌هاي اقتصادي عليه ايران، اظهار داشت: در حال حاضر در مورد بعضي از قطعات مورد نياز در دستگاه‌هاي مربوط به اين فناوري از جمله آلياژها در تحريم هستيم و عرضه آن به موسسه‌‌ها و شركت‌هاي مربوطه، با وجود واسطه‌ها، بهاي فراواني را به همراه دارد.

وي در مورد پروژه خود در ستاد ويژه نانو رياست جمهوري خاطرنشان كرد: پروژه AL_SI_Mg/AL203 nanoparticles كه در مورد نانو ذرات تقويت‌كننده در زمينه استراتژيك است، از حمايت‌هاي مالي برخوردار بود كه بيشتر در اين نوع از نانو از كشورهاي ديگر و با قيمتي گزاف به وسيله واسطه‌ها وارد بازار كشور مي‌شد.

حسيني تصريح كرد: هر تحريم براي كشور ايران نه تنها آنها را دچار تزلزل نمي‌كند، بلكه دانشمندان را مصمم‌تر در به كارگيري علوم خود مي‌كند و فضاي خاصي را در كشور اسلامي به وجود مي‌آورد.

وي با اشاره به مزيت‌هاي استفاده از فناوري نانو در تمام رشته‌هاي دانشگاهي، بيان داشت: گرايش‌هايي مانند مهندسي شيمي، مواد، مكانيك، معماري، كشاورزي و نساجي كه با فناوري نانو در ارتباط هستند، مي‌توانند آينده روشني را براي اين علم به وجود بياورند.

حسيني گفت: هر علمي علاوه بر اينكه داراي نقاط قوت بسيار فراواني است، بي‌شك داراي نقاط ضعف و مشكلاتي نيز هست و فناوري نانو تكنولوژي نيز از اين امر در امان نيست و بايد در هنگام كار با نانو ذرات نكات ايمني را به طور كامل رعايت كرد كه در صورت ورود اين ذرات به بدن و وارد شدن به خون، مشكلات فراواني را به وجود مي‌آورد.

عضو محققان ستاد نانو رياست جمهوري با اشاره به اينكه دانشمندان ايراني براي نخستين بار موفق به ساخت نانو ربات‌هاي جراح براي دسترسي آسان به اجزاي داخلي بدن شدند، اضافه كرد: ايران اسلامي در سال 2009 ـ 2010 ميلادي موفق به كسب رتبه 15 در جهان در زمينه فناوري نانو شد، اين در حالي بود كه مقرر شده بود تا دو سال آينده به اين رتبه دست پيدا كنيم.

وي ادامه داد: در حال حاضر ستاد ويژه نانو در نظر دارد تا دو سال آينده به رتبه 10 جهان دست پيدا كند كه با شرايط حاضر مي‌توان احتمال داد كه تا سال آينده به اين رتبه دست يافت.

حسيني اظهار داشت: ستاد ويژه نانو رياست جمهوري، در هر سال جلساتي را با حضور محققاني كه دستاورهاي مهمي داشته‌اند، برگزار كرده و آخرين فناوري‌ها و تحقيقاتي را كه صورت گرفته است، بازگو مي‌كنند.

فارس
  

 [HIGHLIGHT=#b7dde8]نانوپوشاکي که حرکات مکانيکي را تبديل به الکتريسيته مي‌کنند   
   
  دانشگاه کاليفرنيا نانوالياف جمع‌آوري‌کننده‌ي انرژي ساخته‌اند که مي‌توانند روزي به‌صورت البسه بافته‌ شوند. اين نانوتوليدکننده‌هاي الکتريسيته، خواص پيزو‌الکتريک دارند. اين خاصيت به آنها اجازه مي‌دهد که انرژي توليد‌شده در سرتاسر تنش‌ها، کشش‌ها و پيچش‌هاي مکانيکي، را تبديل به الکتريسيته کنند.  
   
  
 نانوتوليدکننده‌ي الکتريسيته اليافي که روي يک بستر پلاستيکي ساخته شده است. نانوالياف استفاده شده در اين افزاره مي‌توانند حرکات طبيعي بدن را به جريان الکتريسيته تبديل کنند.  
ليوي‌لين، استاد مهندسي مکانيک در دانشگاه کاليفرنيا و سرپرست اين گروه تحقيقاتي، گفت: اين فناوري مي‌تواند به تدريج تبديل به پوشاک هوشمندي شود که ميتواند با استفاده از حرکات طبيعي بدن، انرژي لازم براي افزاره‌هاي الکترونيکي قابل‌حمل را فراهم کنند. به دليل اينکه اين نانوالياف از پلي‌وينيل‌ايدن فلوريد، يا PVDF، ساخته مي‌شوند، انعطاف‌پذير مي‌باشند و نسبتاً ارزان و آسان ساخته مي‌شوند.

لين ادامه مي‌دهد که به ‌دليل اينکه اين نانوالياف بسيار کوچک مي‌باشند، ما مي‌توايم بدون هيچ تغيير قابل حسي در راحتي استفاده‌کننده‌ي پوشاک، آنها را در پوشاک ببافيم.

ساخت نانوتوليدکننده‌هاي قابل پوشيدني که مي‌توانند از حرکات مکانيکي انرژي الکتريسيته توليد کنند، کار جديدي نيست. ديگر گروه‌هاي تحقيقاتي قبلاً با استفاده از مواد نيمه‌رساناي معدني از قبيل اکسيد روي و تيتانات باريم، نانوتوليدکننده‌هايي ساخته‌اند. لين گفت: نانوتوليدکننده‌هاي معدني- در مقايسه با نانوتوليدکننده‌ي آلي که ما ساخته‌ايم- براي رشد در مقادير بزرگ سخت‌تر و شکننده‌تر مي‌باشند.

اين نانوتوليدکنند‌هاي ريز قطري برابر 500 نانومتر دارند. اين محققان مکرراً اين نانوالياف را کشيده و پيچاندند، که در نتيجه اين حرکات مکانيکي جريان الکتريکي در محدوده‌ي 5 تا 30 ميلي‌ولت و 0. 5 تا 3 نانوآمپر توليد شد. علاوه بر اين، اين مهندسان بعد از کشيدن و رهاکردن اين نانوالياف براي صد دقيقه در يک فرکانس 0.5 ‌هرتز (سيکل‌ بر ثانيه)، هيچ کاهش عملکرد قابل‌توجهي براي آنها گزارش نکردند.

اين دانشمندان دانشگاه کاليفرنيا براي ساخت و قرار دادن اين نانوتوليد‌کننده‌هاي پليمري به فاصله‌ي 50 ميکرومتر از همديگر در يک الگوي شبکه‌اي، از روش الکتروريسندگي ميدان- نزديک استفاده کردند. اين روش امکان کنترل بهتر مکان اين نانوالياف روي يک سطح را فراهم مي‌کند، و به آنها اجازه مي‌دهد که اين نانوتوليدکننده‌هاي اليافي را به طور مناسب همراستا کنند به‌طوري که قطب‌هاي مثبت و منفي، مانند قطب‌ها در يک باطري، مقابل همديگر قرار گيرند.

اين محققان نتايج خود را در مجله‌ي Nano Letters منتشر کرده‌اند.

[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]

 [HIGHLIGHT=#f2f2f2]نانوكامپوزيتي براي لنت ترمز   

پژوهشگران دانشگاه صنعتي شريف، به تازگي روشي مناسب براي بهبود خواص مکانيکي و اصطکاکي كامپوزيت‌هاي مورد استفاده در لنت ترمز قطارها ارايه دادند.

مهندس مرتضي فقيهي، با افزودن نانوفيلرها (نانوكلي) به ماتريس مواد اصطکاکي به نانوكامپوزيتي بهبود يافته دست يافته و به بررسي تأثير نانوکلي بر اين مواد پرداخته‌است.

وي معتقد است نانوفيلرها، به دليل کوچکي و نسبت سطح به حجم بالا مي‌توانند بر هم‌کنش مناسبي با ماتريس پليمري ايجاد کنند.

مهندس فقيهي، در گفتگو با بخش خبري سايت ستاد ويژه توسعه فناوري نانو در رابطه با چگونگي انجام پژوهش گفت: «ابتدا با استفاده از غلتک دو ميله‌اي، لاستيک را چند دقيقه تحت تنش مکانيکي قرار داده و رزين (در صورت بودن در فرمولاسيون آميزه) و نانوکلي را به سيستم پخت اضافه کرده و به مدت معيني تحت تنش مکانيکي بيشتر قرار داديم. سپس خمير به‌دست آمده را در دستگاه پرس تحت فشار و دماي مناسب پختيم و آن را در آون خلاء تحت پخت تکميلي قرار داديم».

مقايسه نتايج فاصله بين لايه‌اي نانوکلي براي آميزه‌هاي لاستيک و لاستيک- رزين نشان مي‌دهد که تفاوت چنداني در اين فواصل ايجاد نشده‌است. بنابراين جداشدگي لايه‌هاي نانوکلي بيشتر تحت تأثير زنجيرهاي پليمري بوده و مي‌توان گفت که فيلرهاي نانوکلي بيشتر در فاز لاستيکي قرار گرفته‌اند. همچنين نتايج مورفولوژيکي SEMنيز توزيع نسبتاً مناسبي از نانوکلي را در ماتريس لاستيک و لاستيک-رزين نشان مي‌دهد.

از سويي ديگر، افزودن رزين به آميزه‌هاي لاستيک، بهبود در مقاومت کششي و مدول را نشان مي‌دهد که اين مسئله به دليل مدول بالاتر رزين نسبت به لاستيک، است. با افزودن رزين به آميزه لاستيکي، افزايش کمي در مدول ديناميک و کاهش در ماکزيمم فاکتور اتلاف مشاهده مي‌شود. همچنين مشاهده مي‌شود كه با افزودن نانوکلي به آميزه‌هاي لاستيکي، خواص حرارتي نيز بهبود مي‌يابد.

دانشجوي دکتري دانشگاه صنعتي شريف در ادامه گفت: «فيلرهاي نانوکلي ضمن بهبود خواص اين‌گونه ماتريس‌هاي پليمري، مي‌تواند براي بهبود خواص مواد اصطکاکي (لنت ترمز قطارها) استفاده شود».

گفتني است که مهندس فقيهي براي بررسي خواص آميزه‌ها، از آزمون‌هايي نظير استخراج و تورم، آزمون پخت لاستيک، آزمون‌هاي مکانيکي و ديناميکي، آزمون‌هاي حرارتي و مشاهدات مورفولوژيکي SEM و TEM استفاده کرده‌است.

جزئيات اين پژوهش که با راهنمايي دکتر اکبر شجاعي انجام شده، در مجله polymer composites (جلد 30 ، صفحات 1298-1290، سال 2009) منتشر شده‌است.

[External Link Removed for Guests]