مرکز انجمنهای تخصصی

تصور كآن بود بهر تدبر
به نزد اهل عقل آمد تفكر

روز مرگم نفسی مهلت دیدار بده
تا چو حافظ ز سر جان جهان برخیزم

معلق صدهزاران دل به هر سو
نشد يك دل برون از حلقه او

وقتی رفتی همه دنیا رو سرم . . . . انگاری خراب شدو دلم شکست
ساز من زانوی غم بغل گرفت. . . . رفتو کز کرد گوشه اتاق نشست

تپه گردد اين رنج هاي دراز
شود ناسزا شاه گردنفراز
(فردوسي در داستان يزدگرد،آخرين شهريار نگون بخت ساساني)

ز رفتن من تو را چه سود
تو در این دنیا بمان و بسوز

زلف چون عنبر خامش فه ببوید هیهات
ای دل خام طمع این سخن از یاد بر

رسید مزده که ایام غم نخواهد ماند
چنان نماند و چنین نیز نخواهد ماند

در غریبی و فراق و غم دل پیر شدم
ساغر می ز کف تازه جوانی به من ار

ره دل چیست که با هر رویی میسازد
رهرو-اش کیست گر یاد خدا پر یابد

در کوچه ای که آب ملامت ز سر گذشت........ بیهوده منع دیگران چه میکنی ؟ :razz:

یار من،ای دلبر دلسنگ من
مرا چه گناه،که تنهایی یارم

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.