مرکز انجمنهای تخصصی

همچو فرهاد بود کوه کنی پیشه ما کوه ما سینه ما،ناخن ما تیشه ما
شور شیرین ز بس آراست ره جلوه گری همه فرهاد تراود ز رگ و ریشه ما
بهر یک جرعه ی می منت ساقی نکشیم اشک ما باده ما دیده ما شیشه ما
عشف شیری است قوی پنجه و میگوید فاش هر که از جان گذرد بگذرد از بیشه ما
(ادیب نیشابوری)
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
دوستان حیفم اومد بیت اول ننویسم

آمدي وه كه مشتاق و پريشان بودم
تابرفتي زبرم صورت بي جان بودم

مي سوزم از فراقت روي از جفا بگردان ....هجران بلاي ما شد ، يارب بلا بگردان..

نیست رنگی که بگوید با من
اندکی صبر سحر نزدیک است
هر دم این بانگ برارم از دل
وای ، این شب چقدر تاریک است

تنها نخورم باده ی صافی که حرام است وان عیش که بی دوست حلال است کدام است
(عماد)

تا نور حسن مطلق گوهر فروز خاكيست
هر جغد بي پر و بال در چشم خود همايي است

تو نیکویی کن و در دجله انداز که ایزد در بیابانت دهد باز
(سعدی)

ز دو ديده خون فشانم،ز غمت شب جدايي
چه كنم؟كه هست اينها گل باغ آشنايي
(فخرالدين عراقي)

یاد دارم در غروبی سرد سرد

میگذشت از کوچه ی ما دوره گرد

داد میزد:کهنه قالی میخرم

دسته دوم،جنس عالی میخرم

کاسه و ظرف سفالی میخرم

گر نداری کوزه خالی میخرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست

عاقبت آهی کشید،بغضش شکست

اول ماه است و نان در سفره نیست

ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟!

بوی نان تازه هوشش برده بود

اتفاقا" مادرم هم روزه بود

خواهرم بی روسری بیرون دوید - گفت آقا سفره خالی میخرید؟؟؟

در شب تردید من ، برگ نگاه
می روی با موج خاموشی کجا؟
ریشه ام از هوشیاری خورده اب
من کجا ، خاک فراموشی کجا.

اگر لایق مانیست که در یاد تو باشیم بگذار که در سایه ی دیدار تو باشیم





------------------------------------------------------------------------------------------
امام علی(ع):
دانشی که تو را اصلاح نکند،گمراهی است.

می کنم ، تنها از جاده عبور
دور ماندند ز من ادم ها
سایه ای از سر دیوار گذشت
غمی افزود مرا بر غم ها . . . . .