مرکز انجمنهای تخصصی

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتم .....در میان لاله و گل آشیانی داشتم

منی که نام شراب از کتاب میشستم
زمانه کاتب دکان می فروشم کرد

البته با اجازه raeen عزیز

ديریست که دلدار پيامي نفرستاد...ننوشت سلامي و کلامي نفرستاد

سلام

درون آدميان يا رب تيره گشته بجاي خوي آدمّيت دلها پركينه گشته
بهرناني يارب به رخساره ميكشند چنگ ازمُرّوَت نامي نمانده آئيني ديرينه گشته

همه کارم ز خود کامی به بد نامی کشید اخر
نهان کی ماند ان رازی کز و سازند محفلها

ان یار کزو خانه ما جای پری بود
سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار ارد نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار ارد

تو بدری و خورشید تورا بنده شده است/ تا بنده تو شده است تابنده شده است
زان روی که از شعاع نور رخ تو / خورشید منیره و ماه تابنده شده است

توکز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی

یک دل شکسته گر که دعا گویتان شود
ب ه زان است که خود نشسته و عمری دعا کنید



-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
<<مهم نیست که به شراب نشسته باشی یا که به نماز ایستاده باشی،مهم این است که در صحنه نباشی>>دکتر شریعتی

دوش دیدم که ملائک در میخانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند (سر یک مرد کچل را همگی شانه زدند)

{آزیتا(دریا)}