مرکز انجمنهای تخصصی

تو عهد کرده ای که کشانی به خون مرا*********من جهد کرده ام که به عهدت وفا کنی
فروغ بسطامی

یکی با دیگری گفتا که ای دوست
پس از هجران ,وصال دوست نیکوست

{آزیتا(دریا)}

تو مي داني که قلب من اسير است
ميان عقل و احساسم سفير است
نمي دانم کدام راه برگزينم
مرا درياب که فردا خيلي دير است

تا مگر جرعه فشاند لب جانان بر من / سالها شد که منم بر در میخانه مقیم

مرده بدم زنده شدم گریه بدم خنده شدم*********دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم

مگرم چشم سیاه تو بیاموزد کار / ورنه مستوری و مستی همه کس نتوانند

دلم زخم خورد در اين کارزار عشق
غَــمم بر زمــين ماند در بـازار عشق
حاضــــرم دگربار به ميــــدان شــوم
به شـــرطي که باشد هوادار عشق

قلم بتراشم از هر استخوانم مرکب گیرم از خون رگانم
بگیرم کاغذی از پرده دل نویسم بهر یار مهربانم
(بابا طاهر)


-------------------------------------------------------------------------------------------
دکتر شریعتی:
ترجیح می دهم در خیابان با کفشهایم راه بروم و به خدا فکر کنم، نه اینکه در مسجد بنشینم و به کفشهایم فکر کنم

هر کس بد ما به خلق گوید ما صورت او را نمى خراشیم ما خوبى او به خلق گوییم تا هر دو دروغ گفته باشیم

ما مست عشق اوییم , سر خوش از آن سبوییم

تا گرم های و هوییم , معذور دار ما را

{آزیتا (دریا)}

هان! اي دل عبرت بين از ديده نظر كن

ايوان مدائن را آيينه عبرت بين
( شايد مصرع دوم كمي غلط باشه) اگه دوستان كسي صحيحش رو ميدونه بفرسته متشكرم

نماز در خم ان ابروان محرابی / کسی کند که به خون جگر طهارت کرد