مرکز انجمنهای تخصصی

یاری آن است ، که زهر از قبلش، نوش کنی

نه چو رنجی رسدت ، یار ، فراموش کنی

یکی نغز بازی کند روزگار / که بنشاندت پیش آموزگار

روی خاکی و نم چشم مرا خوار مدار / چرخ فیروزه طربخانه ازین کهگل کرد

در یک نگاه صد سخن بی جواب داشت

در نقطه ای سیاه , هزاران کتاب داشت

{آزیتا(دریا)}

تا نه تاریک بود سایه ی انبوه درخت / زیر هر برگ,چراغی بنهد از گلنار

رسید بر ابدیت سرود زنده ی تو

کشید سر به فلک شعر جاودانه ی من

{آزیتا(دریا)}

نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس / ملالت علما هم ز علم بی عمل است

تو خود چه لعبتی ای شهسوار شیرین کار /که توسنی چو فلک رام تازیانه توست

تا ز میخانه و مِی نام و نشان خواهد بود

سر مـا خـاکِ رهِ پیر مُغــان خـواهد بود

دست در حلقه ی آن زلف دو تا نتوان کرد / تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

دل به امید روی او همدم جان نمی شود / جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند

ده روز مهر گردون افسانه است و افسون / نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.