مرکز انجمنهای تخصصی

این چه استغناست یارب وین چه قادر حکمت است/ کاین همه زخم نهان است و مجال اه نیست

تو را که بد خواهد تو را که بد گوید؟ / که هرگز مباد از بد او را رهایی

یا بخت من طریق مروت فرو گذاشت / یا او به شاهراه طریقت گذر نکرد

دلبر که جان فرسود از او,کام دلم نگشود از او / نومید نتوان بود از او,باشد که دلداری کند

در آرزوی نان , جگر کودک یتیم گردد مدام خون و ز چشمش برون شود

این قطره های اشک چو پیوسته شد به هم بر روی هم بغلتد و دریای خون شود

از سیل اشک چشم یتیمان خون جگر کاخ ستمگران جهان واژگون شود

(مرحوم استاد علی مظاهری)

{آزیتا(دریا)}

در شب قدر ار صبوحی کرده ام عیبم مکن / سرخوش آمد یار و جامی بر کنار طاق بود

دیوان شعر دور زمان را قصیده ای

کباده ی قصیده ی دوران کشیده ای

طبعت بلند و شعر بلندو نظر بلند

نامت بلند باد , که شیوا قصیده ای

{آزیتا(دریا)}

یاد باد آن صحبت شب ها که با نوشین لبان / بحث سر عشق و ذکر حلقه ی عشاق بود

در بحر ییکرانه ی مرموز آسمان موج خیال من به نشیب و فراز بود

در جستجوی گوهر رمز ستارگان غواص فکر , غرق به دریای راز بود

{آزیتا(دریا)}

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند,ناز آرند / که با این درد اگر در بند درمان اند,درمانند

دست و رو شسته تر از آبی تو پاک تر از گل مهتابی تو

عندلیبان غمت بیدارند ای گل باغ سحر خوابی تو

{آزیتا(دریا)}

وقت است که در بر آشنایی بزنیم / تا بر گل و سبزه تکیه جایی بزنیم
زان پیش که دست و پا فرو بندد مرگ / آخر کم از آن که دست و پایی بزنیم