مرکز انجمنهای تخصصی

ما عطر گریزای گل باغ بهشتیم

با باد سبک سیر صبا پا به رکابیم

با گوش دل از غنچه شنیدیم که می گفت

فرداست که در شیشه ی سر بسته گلابیم

{آزیتا(دریا)}

مردم چشمم به خون اغشته شد / در کجا این ظلم به انسان میکنند

در بند غم افتادم از ناله و فریادم

هر دانه ی زنجیری یک سلسله شیون شد

{آزیتا(دریا)}

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای / فرشته ات به دو دست دعا نگه دارد

دل از من برد و روی نهان کرد / خدا را با که این بازی توان کرد

دلم را جز تو کس دلبر نباشد / به جز شور تو ام در سر نباشد

در بر من می شود خم سرو آزاد چمن

تا که یاد آن قد رعنای دلجو می کنم

شعر من سحر است و من ساحر , مرا شاعر مخوان

چشم او می بینم و صد گونه جادو می کنم

{آزیتا(دریا)}

منش با خرقه پشمین کجا اندر کمند ارم / زره مویی که مژگانش ره خنجرگزاران زد

دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد / که چو سرو پای بند است و چو لاله داغ دارد

دم به دم گل بگو و گل بشنو

واژه ها را چو گل معطر کن

{آزیتا(دریا)}

نفسی بیا و بنشین,سخنی بگو و بشنو / که به تشنگی بمردم بر آب زندگانی

یک مرغک خوش آهنگ بر بام خانه می خواند

در آن سپیده ی صبح تنها ترانه می خواند

{آزیتا(دریا)}