مرکز انجمنهای تخصصی

در شجاعت شیر ربا نیستی / در مروت خود که داند کیستی؟

یکی به مهر باوران بشارتی نمی دهد؟ صلای صبح را یکی به بامها نمی زند؟

درین سرای بی کسی,که (سایه)همدم من است در سرای را کسی,چراچرا نمی زند؟

به بوی دولت هنر ,گداختیم همچو زر هنوز سکه ی ظفر به نام ما نمی زند؟

{آزیتا(دریا)}

دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد / که در چمن همه گل بانگ عاشقانه ی توست

تو را ز کنگره عرش می زنند صفیر / ندانمت که در این دامگه چه افتاده است

تو از من بی خبر من از تو بی تاب / نمی آیی مرا یک شب تو در خواب

بی مهر رخت روز مرا نور نمانده است / وز عمر مرا جز شب دیجور نمانده است

تا تو را جای شد ای سرو روان در دل من / هیچکس می نپسندم که به جای تو بود

درسينه ها برخاسته انديشه را آراسته * هم خويش حاجت خواسته هم خويشتن كرده روا
(شمس تبریزی)

الا ای باد شبگیری بگو آن ماه مجلس را / تو آزادی و خلقی در غم رویت گرفتاران

ناموس عشق و رونق عشاق می برند / منع جوان و سرزنش پیر می کنند

در راه ره زنانند وين همرهان زنانند * پاي نگار كرده اين راه را نشايد

دلم گرفته از این روزها,دلم تنگ است / میان ما و رسیدن,هزار فرسنگ راه است