مرکز انجمنهای تخصصی

دنیا نیرزد آن که پریشان کنی دلی / زنهار بد مکن که نکرده است عاقلی

در این دنیای بی حاصل چرا مغرور میگردی سلیمان گرشوی اخر نصیب مور میگردی

{د=ی }
ياران ياران ز هم جدايي مكنيد * در سر هوس گريز پايي مكنيد

در نیابد حال پخته هیچ خام / پس سخن کوتاه باید,والسلام

مهر سپهر گر چه بسی نور گستر است

رخشنده تر ز مهر فلک , مهر مادر است

{آزیتا(دریا)}

توانا بود هر که دانا بود*زدانش دل پیر برنا بود

در نمازم خم ابروی تو با یاد امد / حالتی رفت که محراب به فریاد امد

دریاب که از روح جدا خواهی رفت در پرده اسرار فنا خواهی رفت
می نوش ندانی از کجا آمده‌ای خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت

تو را میبینم و هر دم زیادت میکند میلم*مرا میبینی و هر دم زیادت میکنی دردم

ماییم و می و مطرب و این کنج خراب جان و دل و جام و جامه پر درد شراب
فارغ ز امید رحمت و بیم عذاب آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب

بار بی اندازه دارم بر دل از سودای عشقت / آخر ای بی رحم باری از دلی برگیر,باری

یک جرعه می ز ملک کاووس به است از تخت قباد و ملکت طوس به است
هر ناله که رندی به سحرگاه زند از طاعت زاهدان سالوس به است