از اینها گذشته من نمیدونم دلیل این کار چیه ؟ چون به نظرم ایران سوخت جامد تولید میکنه و اون رو در موشکها به کار میبره . یعنی نمیشده این رو در شهابها هم به کار برد ؟ یا در موشکهای دوربرد حتما باید از سوخت مایع استفاده کرد ؟؟؟؟ کسی اطلاعی نداره ؟؟؟
برای ساخت یک موشک دور برد تک مرحله ای گزینه مفیدی نیست . چون اولا در یک محفظه مخروطی شکل میسوزه
ثانیا پس از آغاز فعل و انفعالات شیمیایی این نوع سوخت ها به هیچ وجه نمیشه قدرت اون رو برای افزایش برد بکار برد . دلیل اصلی پرتاب موشکهای سوخت جامد با زاویه بالای 70 درجه هم همینه .
این کار باعث میشه که موشک به ارتفاع نهایی مورد نیاز برای بازگشت به زمین با توجه به توابع محاسبه شده توسط سیستم هدایت موشک برسه و باقی مسیر رو به صورت سهمی وار ادامه بده .
از مزیت های سوخت جامد اینه که اولا ثابته و ثانیا کم خطر تر . یعنی به خاطر فشرده بودن اون در داخل قسمت یشران راکت و ثابت بودن اون . به راحتی و بدون نگرانی میشه اون رو از طرق مختلف سریعا به محل پرتاب مورد نظر هدایت کرد .
البته به یاد داشته باشیم که سکوهای پرتاب موشک که این راکتها رو با خودشون حمل میکنن دارای کمک فنرهای بسیار نرمی هستند که امکان تاثیر ضربات ناشی از غیر مسطح بودن مسیر حرکت سکو را تا حد بسیار زیادی کاهش میدهند
ایران در حال حاضر از ترکیبات نیترات سلولز برای ساخت سوخت جامد استفاده میکنه که قدرت پیشران فوق العاده ای به موشک میده
اما در مورد سوخت مایع و دلیل برتری اون بر سوخت جامد باید گفت که استفاده از این سوخت به موشک امکان کنترل میزان مصرف سوخت را برای دستیابی به حداکثر برد میده . در پرتاب برای بردهای کوتاه تر نیز ، اگر سیستم هدایت موشک تشخیص بده که به حد کافی برای حمله به هدف اوج گرفته با کاهش میزان سوخت خروجی در مسیر ،خود را برای بازگشت به سمت زمین و نیز تصحیح مسیر در صورت نیاز اماده میکند .
امکان کنترل موشک با سوخت مایع باعث شده که تقریبا تمامی موشکهای بالستیک با برد بالای 1500 کیلومتر با استفاده از این سوخت ساخته بشن . بهترین گزینه برای سوخت مایع هیدروزن به همرا اکسنده اکسیزن هست . البته در برخی کشور ها از برخی ترکیبات دیگر نظیر گازوییل و نیز نیترو گلیسیرین به مقدار کم نیز استفاده میکنند
سوخت هیدروزن برتمامی سوخت ها تا کنون برتری داشته . زیرا اولا محیط رو آلوده نمیکنه . ثانیا وزن کمی داره و نسبت به وزن کمش نیروی تراست بالایی میده و ثالثا دارای دود ناشی از سوختن پس از پرتاب نیست .( البته برخی موشکها برای ایجاد یک ضربه جهشی به هنگام پرتاب قبل از سوزاندن سوخت اصلی یک سوخت فرعی رو میسوزونن که باعث ایجاد دود میشه .
در موشک های سری ا شها از سوخت متشکل از 20 درصد گازوییل + 80 درصد کروزن استفاده میشه که گازوئییل به هنگام سوختن باعث تولید دود میشه . به عنوان اکسنده هم از ترکیب که نام اختصاری TM-185 رو به اون دادن . ترکیب ماده اکسید کننده اون هم متشکل از 27 درصد N2O4 به همراه 73 درصد HNO3 کاه نام اختصاری -AK-27 رو برای اون در نظر گرفتن .
اما دلیل مهم بودن شارز افقی .
ترکیبات سوخت مایع موشک ها موادی بسیار اشتعال زا و حساس به ضربات هستند که این امر باعث میشد به هنگام حمل موشک در نقط غیر مسطح سکوی حامل با سرعت زیر 10 کیلومتر برساعت حرکت کند که باعث میشد سکو سرعت جابجایی پایینی داشته باشد . نتواند به سرعت در منطقه ای مستقر شده ویا از انجا خارج شود
که این امر باعث کاهش سرعت استقرار موشک میشد . سوای بر این باید گفت که تقریبا 80 درصد وزن موشک متعلق به سوخت آنست که باعث کاهش سرعت سکوی حامل ان نیز میشد .
و در نهایت اینکه یک موشک ایستاده در حال سوخت گیری برای سوخت گیری حدود یک ساعت زمان لازم دارد که در این یک ساعت زمان به دلیل ایستاده بودن آن . امکان شناسایی توسط جاسوسان و یا هواپیماها و یا ماهواره های شناسایی افزایش می یافت ، اما سوختگیری در حالت افقی زیر چتر استتار هم ایمن تر بوده و هم از دور دست قابل شناسایی نیست .
البته افزایش سرعت سوختگیری را نیز به این موارد اضافه کنید
در برخی خبرها گفته شد، بامداد امروز نیروی هوائی سپاه پاسداران یک فروند موشک بهینه شده از نوع شهاب - 3- دی را با برد 1900 کیلومتر مورد آزمایش قرار داد
موشک شهاب سه دی ادامه طرح موشک سه مرحله ای شهاب ااست برای پرتاب ماهواره های سبک به فضا . علت اصلی سقوط نیز نقص در مرحله اول این موشک هست که در آزمایش چهار سال پیش خود نیز به همین علت سقوط کرد . تمامی کارشناسان مطلع که از ساختار سیستمی موشک آگاهی دارند مطمئن هستند که در صورت رفع مشکل مرحله اول شهاب 3 دی ،سایر مراحل به خوبی از عهده وظیفه خود بر خواهند آمد . موشک قبل از ثانیه 110 بعد از پرتاب منفجر شده و ادعای مقام ایرانی مبنی بر یک ونیم دقیقه بعد از پرتاب غیر واقعی است .
البته قابلیت حمل سر جنگی رو نیز داره .
اگر من درست حدس زده باشم و تصویری که مورد نظر شماست همون تصویری باشه که از زیر بدنه ی هواپیما فیلمبرداری شده ، مشخصا موشکهای فینیکس بودند که به عنوان سلاح اصلی هواپیمای F-14 در زیر بدنه قرار گرفته بود و نمیدونم چرا تعجب شما رو برانگیخته .
شما مطمئنید موشک و تامکت متعلق به ایرانند
اگر دقت کنید در پشت موشک یک عبارت که گویا به انگلیسی نوشته شده NAVY به چشم میخودرد
تمامی اطلاعات روی موشک به زبان انگلیسی است
من تا کنون تامکتی با ترکیب رنگ زیرین در عکس فوق در ایران ندیدم .
حتی چوبهای زیر چرخها هم با علائم انگلیسی مشخص شده اند .
من فکر میکنم که موشک و هواپیما متعلق به نیروی دریایی امریکا بوده
بنوشته اين روزنامه موشكهاي شهاب سه كه بردي به طول سه هزار كيلومتر دارند قادرند اسراييل را هدف قرار دهند و اين نخستين باري است كه اين سلاح در چارچوب مانور نظامي مورد استفاده قرار مي گيرد.
اولا با توجه به اطلاعات موثق ک من دارم و نیز گفته های فرمانده نیروی هوایی سپاه برد نهایی این موشک 2000 کیلومتر است که نصف این مقدار برای ررسیدن به اسرائیل کافیه
این هزار کیلومتر دیگه رو از کجا در آوردن ، الله اعلم :
. شدن عین این خبر گزاری های ما . به جای گفتن 1400 بمب اعلام کردند هزاران بمب که دشمن بدبخت فکر کنه یه ده هزارتایی نارنجک ریخته تو کلاهک شهاب
