مرکز انجمنهای تخصصی

ARMIN اين شعر نو نيست ولي چشم
----------------------------------------------
ديدي امروز و فردا كردي رفتش
هنوزم ديدي پر زد و رفتش

شراب و عيش نهان چيست كار بي بنياد
زديم بر صف رندان و هر چه باداباد

در حیرتم از مرام این مردم پست
این طایفه زنده کش مرده پرست
تا هست به ذلت بکشندش به جفا
تا مرد به عزت ببرندش سر دست

تو در من آتشي هستي كه خاموشت نخواهم كرد
خودت اين را به من گفتي ولي حالا گريزاني

يا رب اين شهر چه شهريست که صد يوسف دل ***به کلافي بفروشيم و خريداري نيست

تمام غربت من شانه ي تو را مي خواست********* به لطف شانه ي تو تكيه شد آغاز

ز همان خنده كه معناي عطوفت ميداد ***** نيتش كشتن من بود ،نمي دانستم

من كه پيش عشق و يار ديگرم هستم كنون
گوش من باشد به فرمانت ولي فعلا برو

وقت جان كندن من بود نمدانستم
تيغ بر گردن من بود نمي دانستم

ميان ماندن و زفتن ، درست آن لحظه
گلايه هاي دل بي پناه شد آغاز

ليلا خانوم مشکل تايپي بود. الان مشکل رفع شده.

ز نواي مرغ يا حق بشنو که در دل شب
غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهريارا

از یار وفا که دید تا من بینم
راحت ز جفا که دید تا من بینم
تو عمر منی و بیوفایی چه کنم
از عمر وفا که دید تا من بینم