مرکز انجمنهای تخصصی

تو هم ای بادیه پیمای محبت چون من
سر راحت ننهادی به سر بالینی
هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک
تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی

یک چند روزگار,جهان دردمند بود / به شد که یافت بوی سَمَن را دوای طیب

بر خاک بخواب نازنین تختی نیست
آواره شدن حکایت سختی نیست
از پاکی اشکهای خود فهمیدم
لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

تا معطر کنم از لطف نسیم تو مشام
شمه ای از نفخات نفس یار بیار

رفتي و نديدي که چه محشر کردم
با اشک تمام کوچه را تر کردم
ديشب که سکوت خانه دق مرگم کرد
وابستگي ام رابه تو باور کردم

مي خور که ز دل کثرت و قلت ببرد * * و انديشه هفتاد و دو ملت ببرد
غفلت چه کني ز کيميايي که از او * * يک جرع خوري هزار علت ببرد

در اين سراي بي كسي، كسي به در نمي زند
به دشت پر ملال ما، پرنده پر نمي زند

دل که رنجيد از کسي خرسند کردن مشکل است شيشه بشکسته را پيوند کردن مشکل است
بار حمالان به دوش خود کشيدن ننگ نيست زير بار منت نامرد رفتن مشکل است

ترکیب طبایع چو به کام تو دمی است
رو شاد بزی اگر چه بر تو ستمی است

با اهل خرد باش که اصل تن تو
گردی و نسیمی و غباری و دمی است

توانايي تن مدان از خورش
که لطف حقت مي دهد پرورش ( سعدي)

شرط هواداری ما شیدائی و شوریدگیست
گر یار ما خواهی شدن شوریده و شیدا بیا

از ننگ چه گويي که مرا نام ز ننگ است
وز نام چه پرسي که مرا ننگ ز نام است