مرکز انجمنهای تخصصی

یوسف آخر زمان آید به دوران غم مخور **** کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

رند عالم سوز را با مصلحت بینی چکار
کار ملک است انکه تدبیر و تامل بایدش

شب‏ها گذرد بر من از انديشه رويت
تا روز نه من خفته نه همسايه ز دستم
سعدي

ما دل به غم تو بسته داریم ای دوست درد تو بجان خسته داریم ای دوست
گفتی که به دلشکستگان نزدیکم ما نیز دل شکسته داریم ای دوست

تا در نرسد وعدهٔ هر کار که هست سودی ندهد یاری هر یار که هست
تا زحمت سرمای زمستان نکشد پر گل نشود دامن هر خار که هست

تا ز ميخانه و مي نام و نشان خواهد بود سر ما خاك ره پير مغان خواهد بود
ترك عاشق كش من مست برون رفت امروز تا دگر خون كه از ديده برون خواهد بود

 [COLOR=#17365d]در نغمه اگر جلوه کند راز خدایی
هم ساز عبادی خوش و هم نای کسایی

فریدون توللی

(با یاد نیکی از هنرمندان درگذشته...)   

یا رب آن رویست یا برگ سمن / یا رب آن قد است یا سرو چمن
بر سمن کس دید جعد مشکبار/ در چمن کس دید سرو سیم تن

"سعدی"

نقاش اگر ز موی پرگار کند نقش دهن تنگ تو دشوار کند
آن تنگی و نازکی که دارد دهنت ترسم که نفس لب تو افگار کند

دست رنج تو همان به که شود صرف به کام / دانی آخر که به ناکام چه خواهد بودن

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

گو بهار دل و جان باش و خزان باش ،ارنه
ای بسا باغ و بهاران که خزارن من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هرکجا نامه عشق است نشان من و توست

سایه زاتشکده ماست فروغ مه مهر
وه از این آتش روشن که به جان من و توست

هوشنگ ابتهاج
شعر فوق العاده زیباییه

با عرض سلام خدمت دوستان عزیز
روز بزرگذاشت حضرت حافظ رو به همه عاشقان شعر پارسی تبریک میگم

تو خوش می باش با حافظ برو گو خصم جان می ده
چو گرمی از تو می بینم چه باک از خصم دم سردم