مرکز انجمنهای تخصصی

درد خود را می برد از یاد ، گر من قصه ای
از دل سرگشته ، با صید گرفتاری کنم

مده به سوختگی دامن امید از دست
که دانه ای که نسوزد نمی دمانندش
صائب

شبی که ماه مراد از افق طلوع کند

بُوَد که پرتو نوری به بام ما افتد

حافظ

درد عشقي كشيده ام كه مپرس
زهر هجري چشيده ام كه مپرس

سالها دل طلب جام جم از ما میکرد
انچه خود داشت زه بیگانه تمنا میکرد

دايم دل خود ز معصيت شاد كني

چون غم رسدت خداي را ياد كني

حسن دهلوي

يكي خنجر آبگون بركشيد
همي خواست از تن سرش را بريد

درونها تیره شد باشد که از غیب

چراغی برکند خلوت نشینی

حافظ

یار مفروش به دنیا که بسی سود نکرد
آنکه یوسف به زر ناسره بفروخته بود

دارم هوای صحبت یاران رفته را
یاری کن ای اجل بیاران رسانیم

منم آنم كه چون جام بگيرم به دست
ببينم در آن آينه هر چه هست
حافظ

ترحمی ، که ز طوفان اشک و اه چو شمع
در اب و اتشم ، از پای تا به سر بی تو

مشاعره / خواهشمندم شرکت بفرماييد.