مرکز انجمنهای تخصصی

وه كه گر من باز بينم روي يار خويش را
تا قيامت شكر گويم كردگار خويش را
سعدي

ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد
عشاق نیندیشند از خار مغیلات

masieh نوشته شده:ای بادیه هجران تا عشق حرم باشد
عشاق نیندیشند از خار مغیلات

خار مغیلانت درسته

ترسم که نمانم من از این رنج دریغا

کاندر دل من حسرت روی تو بماند

سعدی

ديدن روي تو ظلم است و نديدن مشكل است
چيدن اين گل گناه است و نچيدن مشكل است

تا زهره و مه در آسمان گشته پدید،

بهتر ز می ناب كسی هیچ ندید؛

من در عجبم ز می فروشان، كایشان،

زین به كه فروشند چه خواهند خرید؟

خیام

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم
وندراین کار دل خویش به دریا فکنم
از دل تنگ گنه کار برارم آهی
کاتش اندر گنه ادم و حوا فکنم

مستم نه ز می خانه و می
از روی دیدار تو من مست افتادم

مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم
هوادارن کویش را چو جان خویشتن دارم

من با دگري دست به بيمان ندهم
دانم كه نيوفتد حريم از تو به هم
دل بر تو نهم كه راحت جان مني
وز زانكه دل از تو بركنم بر كه نهم؟

منم كه ديده به ديدار دوست كردم باز
چه شكر گويمت اي كارساز بنده نواز
زسختي راه عنان متاب اي دل
كه مرد راه نيانديشد از نشيب و فراز...

ز اندازه بيرون تشنه ام ساقي بيار اب را
اول مرا سيراب كن وان گه بده اصحاب را