مرکز انجمنهای تخصصی

با سلام خدمت شما .

آقای آسمانی عزیز ، بنده تا حدودی با این حرف شما موافق هستم ، اما به نظرم نمی توان آن را به همه حوزه ها تعمیم داد! مثلاً در مورد تجهیزات نظامی یا صنعتی که ایران تحریم است و در عین حال به آن تجهیزات نیاز دارد ، این موارد قابل توجیه می باشد بخصوص که تجهیزات نظامی بخاطر اهمیت استراتژیکی که دارند و معمولاً جزییات ساختشان هم محرمانه است کمتر در چارچوب قوانین مالکیت معنوی کنوانسیون های بین المللی ثبت می شوند . اما از طرف دیگر مواردی مثل نقشه فرش یا صنایع دستی اگر به صورت انحصاری ثبت جهانی شده باشند ، کپی برداری از آنها غیر قانونی و مغایر قوانین بین المللی است . این جور کپی برداری ها هم دو نوع هستند . یا طرف می آید و آن محصول را به نام خودش کپی می کند و به بازار عرضه می نماید ، یا به اسم کشور اصلی (ایران) کپی و وارد بازار می کند . بیشتر اعتراض ایران نسبت به دسته دوم است که با عرضه محصولات معمولاً بی کیفیت به نام محصول ایرانی ، اعتبار برندهای اصیل ایرانی را زیر سئوال می برند! در مورد زعفران هم همینطور است ، مثلاً یک کشوری مثل اسپانیا زعفران خام ایران را وارد و پس از فرآوری به نام خودش صادر می کند که در این خصوص کارشناسان معتقدند باید تجهیزات فرآوری در داخل کشور تهیه و جلوی صادرات خام زعفران گرفته شود ، اما بعضی از کشورها مثل افغانستان زعفران خام خودشان را به اسم زعفران ایران صادر می کنند که معمولاً هم کیفیت زعفران ایرانی را ندارد . اعتراض ها به اینگونه موارد است .