مرکز انجمنهای تخصصی

ما خودمون در دوران جنگ با تاو هليکوپتر مي اورديم پايين يعني منهدم مي کرديم
چه توسط کبرا چه توسط تاو هايي که روي جيپ نسب ميشدند
البته به نظر مياد تاو بهتر از بقيه ضد تانک ها مي توانست هليکوپتر بزند چون قابليت مانور داشت و نوع هدايت شونده آن
مي توانست هليکوپتر را دنبال کند

mann جان- منظورتو متوجه منیشم . حالا اگر ما با تاو هلیکو÷تر زدیم کس دیگه نباید این کار رو بکنه؟

این هم عکس کورنت

[External Link Removed for Guests]

این هم مدرکش:
The first verified episode of Kornet ATGM combat use occurred during the 2006 Israel-Lebanon conflict, where the missiles, reportedly supplied by Syria, were successfully used by Hezbollah fighters to destroy Israeli Merkava Mk4 tanks.

wikipedia

این هم عکس AT-5

[External Link Removed for Guests]

این هم یکی از مدارکش:
Israel's military has unveiled that Hezbollah used 9M113 Konkurs in the 2006 Israel-Lebanon conflict. The Israel Defense Forces asserted that Hezbollah has employed the AT-5 Spandrel against Israeli main battle tanks in Lebanon. The Spandrel is a Russian-origin anti-tank missile sold to Iran in the 1990s and later copied by Tehran. The wire-guided Spandrel measures about two meters and has a range of 3.6 kilometers. Iran was said to have begun serial production of the missile in 2000 [1].

wikipedia

منظور من اين بود که ما در اين مورد دستي در آتش داريم شايد خودمون به بر وبچس حزب الله ياد داديم

با سلام و تشكر از GOLDEN CROWN بابت زحمتي كه در جهت مثبت (بيدار كردن عده اي از خواب خرگوشي) كشيده ايد. علاوه بر نكاتي كه دوستان به آنها اشاره كرده اند موارد زير هم به ذهن من رسيد:

- من شكي ندارم كه از ديد شجاعتهاي فردي و روحيۀ جنگاوري ايران از حريف خودش (آمريكا به تنهايي يا آمريكا بعلاوۀ اسرائيل و اعراب) جلوتر است و اين بدليل آموزه هاي ديني و تعصب ميهن دوستي ماست. بهر حال فراموش نكنيم كه آمريكا هزاران كيلومتر آنورتر از مرزش مي جنگد در حاليكه ما درون خاك خودمان مي جنگيم. پس طبيعيست فشار رواني بسيار در جهت منفي بر آنان وارد شود و برعكس روحيۀ مثبت در ما. از طرفي اعتقادات ديني كه با آنها براحتي مي توان يك فرد عادي را به يك جنگجوي شجاع تبديل كرد در كشور ما سالهاست كه تبليغ مي شود (كتابهاي دبستان تا دانشگاه يا برنامه هاي كودك را بياد داريد؟!) و اين بسياري جواناني را تربيت كرده است كه دشمن احتمالي ما فاقد آنهاست. براي نمونه در يك برنامۀ تلويزيوني در BBC ديدم كه مادري كه پسرش را در جنگ از دست داده بود از وزير دفاع بريتانيا سؤال مي كرد كه چرا و ... و آقاي دز براون هيچي نداشت جواب اورا بدهد و فقط گفت Im sorry!! really در حاليكه در فرهنگ شهادت خانواده و خود شخص نسبت به مردن راضي هم هستند چه برسد به شكايت...

- بايد به اين نكته دقت كنيم كه آمريكا استراتژي بلند مدت دفاع خارج از مرزها را پياده مي كند. از ديد آنها National Security كه شعار اصليشان است و براي ما فقط در حد يك شعار و براي فرونشاندن مخالفان سياسي بكار مي رود، يك استراژي بلند مدت دقيق و برنامه ريزي شده مي خواهد كه يك بعد آن دور كردن جنگ از مرزهاست. البته مواردي مثل موشكهاي بالستيك دوربردي از نوعي كه چين در اختيار دارد يا در حال ساخت آنهاست (و مي تواند تمام خاك آمريكا را پوشش دهد) از مشكلات اصلي سر راه اين استراتژي است كه آمريكا با بكار گيري ابزار سياسي يا توسعۀ سيستمهاي ضد موشكي سعي در حل آنها دارد. در طرف ديگر ما هستيم كه همچون بيچاره ها به گوشه اي كز كرده ايم و تحركات دشمن را در خليج "هميشه فارسمان" و كشورهاي همسايه مان نظاره مي كنيم. البته نمي گويم هيچ تلاشي براي تسلط بر منطقه نداريم (مثلا تلاش براي نا امن كردن عراق براي آمريكا از نكات مثبت ماست) ولي بي برنامگي و آشفتگي كه نتيجۀ نابخردي كلي سيستم تصميم گيري كشور است، همچنين اصرار افراط گرايانه به اسلامي بودن كشور كه ضربه هاي بسيار به ما زده است، باعث شده كه هيچ دوست واقعي و قدرتمندي از آن نوع كه بتوانيم مثل آمريكا با خود همراه كنيم در عرصۀ بين المللي نداشته باشيم. هيچ از خود پرسيده ايم كه چرا اعراب بجاي آمريكا با ما رفيق نيستند؟ چرا مثلا آلمان از ما طرفداري نمي كند؟ اگر مجذوب قدرت آمريكا هستند، چرا روسيه با ما دوست نيست؟ چرا؟...

- نكتۀ ديگر اينكه تمام شور و شعف دوستاني كه با Smileyهاي فراوان از جنگ با آمريكا صحبت مي كنند بدليل يك نكته است و آنهم اينكه ما بر خلاف عراق مي توانيم ضربۀ بسيار جدي تري به آمريكا وارد كنيم. ولي آيا به اين موضوع هم فكر كرده ايم كه حتي اگر آمريكا بنابر فرضي عجيب تمام نيروهاي نظامي خود در خليج فارس را براي نابود كردن تجهيزات نظامي و صنعتي ما از دست بدهد برندۀ جنگ ما نيستيم؟ بعد از چنين جنگي از طرفين چه چيزي باقي مانده است؟ كشور آمريكا در بدترين حالت ضربۀ اقتصادي سنگيني خواهد خورد كه تجربۀ جنگ عراق نشان داد توان خروج از آن و بهبود خود را در طي چند سال خواهد داشت. ولي ما چي؟ تمام تجهيزات صنعتي كه ميلياردها دلار پول ملت را برايشان صرف كرده ايم و نيروي نظامي كه عملا هر چه داشتيم روي آن گذاشتيم را از دست داده ايم. با سيستمي كه نمي تواند مشكل عقب جلو كشيدن ساعت خود يا جيره بندي بنزين را مديريت كند آنهم در حاليكه سالم است، چگونه مي توانيم آن كشور را باز سازي كنيم؟ چگونه مي توانيم آن آشفتگي را مهار كنيم؟ تا كي دوباره كشور را تك قطبي نگه داريم كه هر چه سريعتر از نظر نظامي به حالت اوليه برگرديم؟ ...

- اكثر يا همۀ بحثهايي كه براي مقايسه انجام شد به تعداد و نوع تجهيزات ارتباط داشت. در حاليكه توان استفاده از اين تجهيزات نكتۀ ديگريست. منظورم اينست كه ما درون سيستم كلي كشورمان ايرادات جدي وجود دارد: از نظر اقتصادي پايدار نيست، از نظر مديريتي ضعيفست، از ديدگاه مغزهاي متفكر فقير است (فرار مغزهايي كه برايشان اهميتي قائل نشده ايم)، ساختارهاي شهري آن ضعيف است (نقل و انتقالات نظامي يا وضعيت جنگي را در شهري آشفته مثل تهران تصور كنيد) و ... و همۀ اين موارد باعث مي شود كه مقدار زيادي از نيروهاي ما حين جنگ حيف و ميل شود و بخوبي مورد استفاده قرار نگيرد. اين در حاليست كه آمريكا در تمامي موارد بالا يكي از سازمان يافته ترينها در جهان است و شبيه سازهاي جنگ بسيار قدرمندي دارد كه تمامي فرآيندهاي جنگ را مي توانند قبل از انجام آن بررسي كنند (طبيعتا دقت آنها صددرصد نيست و ما هم يك چيزهايي داريم، ولي دقت مال آنها بمراتب بيشتر است).

- برخي دوستان گفته بودند نبايد به جنگ آمريكا به عراق استناد كرد زيرا عراق عددي براي مقابل با آمريكا نبود. اين حرف "تقريبا" درست است زيرا بهرحال شكست دادن همان عراق با فدائيان صدامي كه هنوز هم حملات انتحاريشان وجود دارد، در مدتي كوتاه و با تلفات غير نظامي كم كار آساني نبوده است. دوستاني كه به مقايساتي شبيه "اگر آمريكا مي توانست زودتر از اينها حمله مي كرد" استناد مي كنند اينرا هم من مي گويم كه اگر ايران به همان سادگي مي توانست به عراق حمله كند براي انتقام و آزاد كردن كربلا هم كه شده به آن حمله مي كرد! در ضمن اگر جنگ آمريكا با عراق مقايسۀ خوبي نيست، جنگ ما با عراق (8 ساله) هم مقايسۀ خوبي نيست چون پارامترهاي زيادي در جهت مثبت يا منفي تغيير كرده اند. در حاليكه بسياري از دوستان معيار قدرت و توانايي ما براي پيروزي را آن جنگ مي دانند.

- دوستاني گفته بودند ما مي توانيم كشورهاي بدبخت كوچك عربي مثل بحرين و قطر را با موشك شخم بزنيم. در جواب آنها بايد گفت كه آمريكا تا وقتي جنگ ما نظاميست از كشتن هموطنان عادي ما خودداري مي كند ولي اگر ما به شهرها و مردم عادي كه در جنگ دخالت مستقيم ندارند حمله كنيم بسيار محتمل است كه چند موشك هسته اي ناقابل نثار همين تهران 10 ميليوني خودمان بكنند. دقت داشته باشيم كه در بهبوهۀ جنگ چنين تصميماتي چند ساعته بايد گرفته شود و خشم و فشارهاي بيروني مي تواند كاملا تاثير گزار باشد و لذا تصميم بر بمباران يك شهر چندان دور از انتظار نيست.

در نهايت نتيجه گيري من اينست كه در هر رويارويي نظامي با آمريكا و در حالتي كه چنين اجماع جهاني عليه ما وجود دارد، بازنده ما هستيم حال چه 10 هواپيماي آمريكايي زده باشيم چه تمام توان نظامي آمريكا در خليج فارس را.

درودبرايران, خوشحالم که مسولين ما با ديد شما به مسائل نگاه نميکنن و گرنه عاقبت ما ..........

شما که زحمت کشيدي اينا رو نوشتي راه حلشم بنويس ! بنظرتون چکار کنيم خوبه مثل بچه ادم هرچي بهمون گفتن بدون فکر کردم گوش کنيم ! بشيم مثل اين کشو هاي خليج فارس يا 30 سال عقب گرد کنيم بريم به عصر پهلوي !

بيان مشکلاب بدون ارائه راه حل جز تضعيف روحيه و ضربه زدن به خود هيچ ازرشي نداره !

جنگ دو دوتا چهارتا نيست عوامل بسياري هستند که گاهي اوقات نقش و تاثيرشون کم از قدرت نظامي نيست ! و چه برسه به جنگي که هنوز معلوم نيست بشه يا نشه !

شما بپذيرين خطري وجود داره بعد راه حلشو مي گرديم پيدا مي كنيم اگه شما نگاه كني مي بيني كه داري صورت مسئله رو پاك مي كني. اين بحث سر اين بود كه ما اصلاً چه پيش بيني از عاقبت جنگ داريم... و آخرش چي مي شه. بعد كه به توافق رسيديم اونوقت راه حلو پيدا مي كنيم.

در ضمن تبريك مي گم كه مسئولان كشور چقدر عالي فكر مي كنن. الان كشوري داريم كه هيچ مشكلي نداره و از همه سر تره اگه حرف تند عليه آمريكا زدن افتخاره، چاوز و كاسترو و بخصوص طالبان بسيار جلوتر از ما هستند

در ضمن تبريك مي گم كه مسئولان كشور چقدر عالي فكر مي كنن. الان كشوري داريم كه هيچ مشكلي نداره و از همه سر تره اگه حرف تند عليه آمريكا زدن افتخاره، چاوز و كاسترو و بخصوص طالبان بسيار جلوتر از ما هستند

کجاي حرف من ميگه که ما مشکل نداريم ايران يه کشور درحال توسعه هستش و طبيعتا مشکل داره ؟!
دوما تهديد امريکا سالها رو سره ما بوده و اخر عاقبت تسليم شدن در برابر امريکا ( عراق ) رو هم ديديم ! بنظر شما الان بايد چکار کنيم !

دوم در مورد حرف تند زدن ها الان در حال حاضر کسي که داره تو بوق جنگ فوت ميکنه اونا هستن

ما ما هيچ وقت نگفتيم چنين خطري نيست و در حقيقت اين کار حماقته و خودکشيه

شما داري ميگي اونا اينقدر قدرت نظامي دارن در صورتي که تنها عامل موثر در جنگ فقط سلاح نيست فقط نيروي هوايي نيست !
وقتي حزب الله به اين کوچيکي تمام مراحل جنگ با اسرائيل رو پيش بيني کرده حالا ايراني که حزب الله ساخته دستش هست چنين کاري رو نکرده ! شما با مسائل جوري برخورد ميکني که ما الا بختکي و کيلويي داريم کار ميکنيم ايران هم براي خودش حساب و کتاب داره اگر اينطوري نيود که الان خيلي وقت بود فاتحه ما خونده شده بود
دوست من امريکا اگر لحظه اي احساس کنه که ميتونه به ايران چيره بشه دريغ نميکنه !

درضمن من با تعريف شما از پيروزي مخالفم ! بعد از جنگ ايران و عراق ايران مونده بود با اون همه کشته و زخمي و خرابي و عراق قويتر از قبل با اين حال هيچ کس نميگه عراق پيروزه ! با اينکه وضعيت عراق بعد از جنگ خيلي از ما بهتر بود !

ختم کلام توپ و تانک تنها عامل نيست و همچنين تسليم شدن هم راهش نيست ! اونا به يکي دوتا راضي نميشن ! تاهمه چيزت رو نگيرن ولت نميکنن و وقتي هم همه چيزت رو گرفتن سر وقت با خيال راحت لهت ميکنن ! من از گذشته دور حرف نميزنم از همين 5 سال پيش دارم حرف ميزنم !

با سلام خدمت دوستان
در اين تايپيك درباره خيلي از جنگنده هاي ايراني بحث شد ولي درباره ميراژهاي ايراني بحثي نشد.
آيا اينها براي دفاع در مقابل حمله احتمالي آمريكا كارايي ندارند در سالهاي آخر جنگ همين ميراژها
چند تا از تامكتهاي ايراني را شكار كردند پس نبايدجنگنده هاي ضعيفي باشند.لطفادرباره وضعيت كنوني
و كارايي آنها در مقابل جنگنده هاي امروزي كمي توضيح دهيد.

با تشكر

در انتهاي جنگ اين ميراژ ها چند تامکت رو شکار کردن اما چون جنگ تموم شد تامکت ها فرصت تلافي نداشتند
تامکت خيلي از ميراژ بهتره اما ميراژ هم ويژگي هايي داره مثل امکان حمل و شليک موشک ضد کشتي اگزوست

اين ميراژ ها چند تامکت رو شکار کردن اما چون جنگ تموم شد تامکت ها فرصت تلافي نداشتند

اصلا اینطور نیست ...
طبق آمار چیزی در حدود 44 فروند میراژ عراقی توسط رهگیرهای نیروی هوایی ساقط شده که سهم تامکتها از این رقم 41 فروند هست ... اما در طرف مقابل ، عراقیها مدعی هستند که بوسیله میراژهاشون تونستند 5 فروند تامکت ما را ساقط کنند ، اگر فرض بر صحت این ادعای عراقیها بگذاریم ، به این نتیجه خواهیم رسید که به ازای هر تامکت ساقط شده 8 فروند میراژ سرنگون شده اند ....

mann,
در يک مورد بسيار بسيار مشهورش يک اف 14 در دودرگيري در يک روز 3 ميراژ عراقي را با گل و لاي خليج هميشه فارس يکي کرد...

نازه شستش naze shastesh