رواسی: اول به دنبال طلا بودیم، بعد رکوردشکنی/ سیامند عجله کرد
سرمربی تیم ملی وزنه برداری معلولان ایران با ابراز خرسندی از قهرمانی سیامند رحمان در دسته فوق سنگین رقابتهای وزنه برداری پارالمپیک لندن گفت: در این رقابت ابتدا به دنبال قهرمانی و کسب مدال طلا بودیم بعد رکوردشکنی.
به گزارش خبرنگار اعزامی مهر به لندن، علی اصغر رواسی پس از موفقیت و قهرمانی سیامند رحمان گفت: حتی یک درصد هم ریسک نکردیم که مبادا مدال طلا از دست سیامند خارج شود. البته نه من و نه هیچکدام از اعضای تیم ملی وزنه برداری شک نداشتیم که رحمان با اقتدار قهرمان خواهد شد.
وی با یادآوری اینکه سیامند با مهار وزنه 280 کیلوگرمی قهرمان شده است، خاطر نشان کرد: رحمان وزنه 280 کیلوگرمی را مهار کرد و بعد برای مهار وزنه 301 کیلوگرمی روی صحنه رفت. فکر میکنم سیامند زیادتر از حد معمول به ابراز احساسات حاضرین در سالن جواب داد!
سرمربی تیم ملی وزنه برداری معلولان ایران افزود: یک وزنه بردار باید تمرکز کرده و فکرش را معطوف به وزنه زدن کند. متاسفانه سیامند تحت تاثیر جو قرار گرفت و نتوانست آنطور که باید و شاید وزنه بزند. سیامند کمی عجله کرد و هول شد. او درحالی نتوانست وزنه 301 کیلوگرمی را پرس کند که در تمرینات وزنه 310 کیلوگرمی را به راحتی مهار کرده بود.
رواسی تاکید کرد: نه من و نه سیامند رحمان هیچ ترس و ابایی از حریفان نداشتیم اما باید وزنهها را به گونهای انتخاب میکردیم که کمترین ریسک را داشته باشد. آنطور که شنیده بودیم، وزنه بردار عراقی در تمرینات وزنه 270 کیلوگرمی را زده بود و ممکن بود در مسابقات چهارشنبه شب بیشتر از این وزنه بزند.
وی افزود: ما در مسابقات دسته فوق سنگین ابتدا به دنبال قطعی کردن مدال طلا بودیم و بعد به دنبال رکودزنی. رکورد را میشود در مسابقات مختلف، حتی در ایران زد اما مدال المپیک را هر چهار سال یکبار میدهند که رسیدن به آن کار آسانی نیست.
سرمربی تیم ملی وزنه برداری معلولان ایران در خصوص اینکه "چرا سیامند رحمان برای مهار وزنه 301 کیلوگرمی برای چهارمین بار به روی صحنه نرفت؟"، گفت: من مخالفتی برای رفتن سیامند روی صحنه برای بار چهارم نداشتم اما قانون به ما این اجازه را نمیداد. سیامند برای آخرین حرکت خود وزنه 301 کیلوگرمی را در خواست کرده بود و باید وزنهای حداقل 10 کیلوگرم سنگینتر درخواست میکرد.
رواسی با تشریح برنامههای آینده تیم وزنه برداری معلولان ایران گفت: از 24 شهریورماه با سفر به مشهد عملکرد وزنه برداران جوان و استعدادهای وزنه برداری را بررسی میکنیم. ما سعی میکنیم جوانهای مستعد را زیر نظر داشته باشیم.
وی در خاتمه تصریح کرد: حداقل دو نفر از اعضای تیم وزنه برداری معلولان ایران قصد دارند از تیم ملی خداحافظی کنند. رفتن آنها فکر میکنم به صلاح خودشان باشد و هم تیم ملی، چرا که میتوانیم به جوانها میدان بدهیم. ما تیم آمادهای برای مسابقات آینده داریم و از بابت نیرو با مشکلی مواجه نیستیم.
خواب دیدم قیامت شده است .
هرقومی را داخل چالهای عظیم انداخته و بر سرهر چاله نگهبانانی گرز به دست گمارده بودند الا چاله ایرانیان.
خود را به عبید زاکانی رساندم و پرسیدم: «عبید این چه حکایت است که بر ما اعتماد کرده نگهبان نگماردهاند؟»
گفت:«میدانند که به خود چنان مشغول شویم که ندانیم در چاهیم یا چاله.»
خواستم بپرسم: «اگر باشد در میان ما کسی که بداند و عزم بالا رفتن کند...»
نپرسیده گفت: گر کسی از ما، فیلش یادهندوستان کند خود بهتر از هرنگهبانی لنگش کشیم و به تهِ چاله بازگردانیم!
