مرکز انجمنهای تخصصی

Saeed_6262 نوشته شده:حتي يك ساعت خراب هم روزي 2 بار ساعت را درست نشان ميدهد

خیلی دوست دارم معنیشو دقیق بدونم، میشه کسی کمک کنه ؟

neema1873,
ساعت خراب يعني ساعتي که حرکت نميکنه و زمان ثابتي رو نشون ميده؛ در طور شبانه روز دو بار هست که ساعت درست نمايش داده ميشه، يکي قبل از ظهر يکي هم بعد از ظهر

 
گل سرخ صميميت را
از دل باغچه برداشته اند
علف هرزه در آن كاشته اند
اکبر اکسیر
 
  
GOOD LUCK

بعد از تو من چه کنم
با این دل تنها
تنها دعا میکنم
به اندازه ی تنها ییها یم
خوشبخت شوی
اما
پریچهرمان را خواندی با گریه هایم گریه کردی
با خنده هایم خندیدی
مرحبا بر تو آفرین
اما تو کجا خواهی نوشت از بی وفایی بازی روزگار
من می نویسم تو بخوان
اما دیگر با گریه هایم گریه مکن
بگذار در این تنهایی
بغض غزلگریه هایم را
با یاد تو گریه کنم
هر چند که گریه هایم از شانه های تو بی نصیب است
هر وقتی غروب غزلی دلتنگی برای شب نوشت و رفت
من به شوق هرم گرم نفسهایت
دل را در تنهایی به یاد و خاطره های تو سر گرم می کنم
ترا به حرمت دلتنگیها ی عاشقی
هرگز فکر نکن که تنهایی
بدان که همیشه چشمانی نگران توست

می توانم شعر کنم بآسانی
همهْ آن تپش,قلب, دريايی
کز بيقراری,
ديداری
موج می شود.

آن که می آيد،
آن قطرهء مهربانی
که بر دستان, کف آلودهء رودی
چون آواز می آيد.

می توانم شعر کنم بآسانی
پرواز, باژگونهء آبشاری
کز برای, بوسه ای بر صخره ای
- که فرود را زيبايی بخشيد -
درد, بَدنامی را بوسه می شود.

باز در چهره خاموش خيال
خنده زد چشم گناه آموزت
باز من ماندم و در غربت دل
حسرت بوسه هستی سوزت


باز من ماندم و يك مشت هوس
باز من ماندم و يك مشت اميد
ياد آن پرتو سوزنده عشق
كه ز چشمت به دل من تابيد


باز در خلوت من دست خيال
صورت شاد ترا نقش نمود
بر لبانت هوس مستی ريخت
در نگاهت عطش توفان بود


ياد آنشب كه ترا ديدم و گفت
دل من با دلت افسانه عشق
چشم من ديد در آن چشم سياه
نگهی تشنه و ديوانه عشق


ياد آن بوسه كه هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت
ياد آن خنده بيرنگ و خموش
كه سراپای وجودم را سوخت


رفتی و در دل من ماند بجای
عشقی آلوده به نوميدی و درد
نگهی گمشده در پرده اشك
حسرتی يخ زده در خنده سرد

گوش اگر گوش توو, ناله اگر ناله ي من

انچه البته به جايي نرسد فرياد است

در زندگي بارون نباش که فکر کنند با منت خودتو به شيشه ميکوبي؛ ابر باش تا منتظر باشند بباري....

روز وقتي به گل نيلوفر نگاه مي کردم ترس تموم وجودمو برداشت که شايد منم يه روزمثل گل نيلوفر تنها بشم. سريع از کنار مرداب دور شدم. حالا وقتي که ميبينم خودم مرداب شدم دنبال يه گل نيلوفر مي گردم که از تنهايي نميرم و حالا مي فهمم گل نيلوفر مغرور نيست اون خودشو وقف مرداب کرده.

مهم نيست دلت برکه باشه يا دريا
مهم اينه که نگذاري کسي بشاشه توش

زندگي سرگذشت درگذشت آرزوهاست.

بنویس بر یاس کبود
بنویس بر باور رود
بنویس از من بنویس
بنویس عاشق یکی بود
بنویس بنویس بنویس
آن قصه بگو از این عشق دور
تو از این تنهای صبور
بی تو شکست چو جام بلور
بنویس بر یاس سپید
بنویس از عشق امید
بنویس دیوانه ی تو
به خود از عشق تو رسید
تو موج غرور
این دل سنگ صبور
بنویس از آنکه چو اشک
از دیده چکید به گونه دوید
بنویس دنیای منی
همه ی رویای منی
من آن بیتابی موج
تو هنوز دریای منی
ا بنویس بنویس بنویس
غریبونه شکستم
من اینجا تک وتنها
دل خسته ترینم
در این گوشه ی دنیا
ای بی خبر از عشق نداری خبر از من
روزی تو میایی
نمانده اثر از من

دوستی را انتخاب کن که آنقدر دل بزرگی داشته باشد تا برای جا شدن تو دلش مجبور نباشی که خودتو کوچیک کنی !.
موفق باشید