ارسال شده: چهارشنبه ۲۳ فروردین ۱۳۸۵, ۱:۱۹ ب.ظ
سلام
susan, جمله شماره 11 خيلي زيبا بود. دستت درد نکنه. منتظر هستم باز هم سر بزني.
susan, جمله شماره 11 خيلي زيبا بود. دستت درد نکنه. منتظر هستم باز هم سر بزني.
باز هم بر گشتم به سطر سطر دلتنگي های
شعر هايم!!
تو دليل تمام دلتنگي بودي
نمي دانم از تو بگريزم يا به تو بياويزم
نمي دانم شاعرم يا عاشق!!!
كاش پشت نقاب چشمانت گلي به امانت
مي گذاشتي...
باز هم بر گشتم به ابتداي نگاهت به آنجای که آغاز دلتنگیها است
------------------------------------------------------------------------------
وقتی مردم مرا در قبری تاريک پنهان نسازيد
مثل لکه ننگی که از صفحه زمين می زداييد
تنم روزی آغوشی گرم بود برای آنان که دوستشان داشتم
و چشمانم تصويری از تمامی احساساتم
دستانم ستايشگرين نوازشگران
و قلبم عصاره ای از عشق ؛
عريانم نسازيد
من از هم آغوشی با تن سرد خاک می هراسم
اشک هايتان ارزانيتان
خوب می دانم سه بار که خورشيد غروب کند
من برای هميشه ازخاطره هاتان میروم
خروارها خاک سرد برای من
بسترتان هميشه گرم
می دانم خدا مرا خاک خوبی خواهد کرد
تا روزی اندام شما را در آغوش گيرم
روزی که دير نخواهد بود.
-----------------------------------------------------------------------
بوی باران بوی سبزه بوی خاک
شاخه های شسته ,باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سفید
برگهای سبز بید
عطر نرگس ,رقص باد
نغمه ی شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست....
نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار....
-------------------------------------------------------------------------------
انگار بی تو هزار سال گذشته است.
تو نیستی که انگار هیچکس نیست تو نیستی که دیگر موسیقی شنیدنی نیست تو نیستی که دیگر ترانه جانانه نیست.
تو نیستی
و وقتی تو نیستی دیگر رفیق دلتنگی ها و همسفرهء گریه هایم نیست.
وقتی به تو فکر میکنم
زیباتر میشوم...عاشق تر میشوم... خوشرنگ تر میشوم...خوش صداتر میشوم...
یادواره های تو مرا به یک قدیس می رسانند.
هیچکس...مثل تو رفیق نبود آرامش تو مرهم زخم جان بود هیچکس مثل تو دست گرم رفاقت را نمی شناخت هیچکس مثل تو جای امن عشق را بلد نبود
ترانه های من غیبت تو را بغض کرده اند...
ترانه های من بی وقفه تو را به نام می خوانند...
ترانه های من تو را تا همیشهء صدا می گریند...
-------------------------------------------------------------------------------------------
بوسه اولین جرعه از جامی است که خداوند انرا از سر چشمه عشق پر ساختهاست مرزی بین شک که قلب را می فریبد و اندوهگین می سازد و اطمینان که سرشار از شادمانی است
سرودن اولین خط از شعر زندگی معنوی است
اولین فصل از کتاب داستان انسان علوی است.
ریسمانی است که ویرانی گذشته را با شکوه و جلال اینده پیوند می زند و خاموشی احساس را با ترانه هایش یکی می سازد .
شروع یک لرزش جادویی است که دو عاشق را از جهان و فضا و بعد جدا می سازد و به دنیای رویا و الهام می برد و شقایق را به شکوفه انار پیوند میدهد و او رایحه را به یکدیگر می امیزد تا روح سومی را خلق کند.
-----------------------------------------------------------------------------------
برای چشمانت می نویسم !
و برای دستانت !!
هر چند تو مرا نمی شناسی !؟
خواب دیدم کامل شده ام .
نامم کامل تر و
خواب اسمت را دیدم !؟
و خواب صدایت را ..
در خواب هم پشت پنجره حرف می زنی!؟
خواب دیدم به آب رسیده ام
به دریا ....
به زندگی ....
به عشق ...
به دوستی جاودانه ها...
..........
شبها که از همه عبور میکنم و به خلوت خود می رسم .......!!!!
وقتی در کوچه ها دیگر صدایی نیست ...
وقتی کودکان بی بهانه خوابند ..
وقتی ماه می آید ...
و تکیه می دهد به درخت و از پشت پنجره به نامه های پست نشده ام نگاه می کند ..
بهانه می کنم که کبوتران در راهند !
..امشب هم سعی می کنم دیر کنم !!!!!!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
و هرگز به خلوت خود نرسم ........
-------------------------------------------------------------------------------------
