مرکز انجمنهای تخصصی

من از بيگانگان هرگز ننالم
كه با من هر چه كرد آن آشنا كرد

در گوشه ي اميد چو نظارگان ماه
چشم طلب بر ان خم ابرو نهاده ايم

مرا مي بيني و هر دم زيادت مي کني دردم
تو را مي بينم و ميلم زيادت مي شود هر دم

ما بيغمان مست دل از دست داده ايم...........همراز عشق و هم نفس جام باده ايم
حافظ

ما مرد زهد و توبه و طامات نيستيم
با ما بجام باده ي صافي خطاب كن

نصيحت گوش کن کاين در بسي به
از آن گوهر که در گنجينه داري
وليکن کي نمايي رخ به رندان
تو کز خورشيد و مه آيينه داري

ياد باد انكه سر كوي توام منزل بود
ديده را روشني از خاك درت حاصل بود

ده روز مهر گردون افسانه است و افسون
نيکي به جاي ياران فرصت شمار يارا

امروز هم به وعده وصل تو شام شد
عمرم به وعده هاي دروغت تمام شد

ديشب به سيل اشک ره خواب ميزدم
نقشي بياد خط تو بر آب مي زدم

من نگويم كه مرا از قفس آزاد كنيد .............قفسم برده به باغي و دلم شاد كنيد
بهار

دید مجنون را یکی صحرا نورد.....در میان بادیه بنشسته فرد
کاغذ از خاک است و انگشتان قلم ....نام لیلی مینوشت او دم به دم

مشاعره /خواهشمندم شركت بفرماييد.