مرکز انجمنهای تخصصی

به دريا شكوه بردم از شب دشت، وز اين عمري كه تلخ تلخ بگذشت، به هر موجي كه مي گفتم غم خويش؛ سري ميزد به سنگ و باز مي گشت

بشكست دلم كسي صدايش نشنيد, آري,, دل من بي صدا ميشكند

دیشب خواستم واسه دل خودم فال بگیرم وقتی فالنامه رو باز کردم چشمم به شعری افتاد که هیچ ربطی به دل من نداشت تازه فهمیدم که دلم مال خودم نیست!!

در نگاه کساني که پرواز را نمي فهمند هر چه بيشتر اوج بگيري کوچکتر خواهي شد

ابي تر از آنم که بي رنگ بميرم /از شيشه نبودم که با سنگ بميرم /من آمده بودم که تا مرز رسيدن /همراه تو فرسنگ به فرسنگ بميرم/تقصير کسي نيست که اينگونه غريبم/شايد که خدا خواست که دلتنگ بميرم

وقتي برگ هاي پاييز رو زير پات له مي كني يادت باشه روزي بهت نفس هديه مي كردن


عشق امانت با ارزشي است که هر کسي تو قلبش ميگذارد براي همينه که هر وقت بخواي عشقت را از کسي پس بگيري بايد قلبشو بشکني

خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی
خوشا با پریچهرگان زندگانی
بوقت جوانی بکن عیش زیرا
که هنگام پیری بود نا توانی
جوانی و از عشق پرهیز کردن
چه باشد ندانی بجز جان گرانی
جوانی که پیوسته عاشق نباشد
دریغ است از او روزگار جوانی

فرخی سیستانی

هر كس بد ما به خلق گويد
ما چهره به غم نمي خراشيم
ما خوبي او به خلق گوييم
تا هر دو دروغ گفته باشيم

با تشکر از Ines و ghadami2005 عزیز و Saeed_6262.
من علاقه زیادی به ادبیات به خصوص شعر ها دارم اما متاسفانه وقت نمی کنم که به تاپیک زیبای شما سر بزنم و از کم سعادتی من میشه گفت.
شعر زیر یک شعر بسیار با معنی و مفهوم بسیار روشن است.شاعرش رو نمی دونم کیه اما خواننده اون آقای رضا یزدانی است.
دعوت میکنم که شعر زیر رو تا آخر بخونید.
 برج 
 دارن یه برجی میسازن با ده هزارتا پنجره**********میگن که قد برج شوم از آسمون بلندتره 
 برای ساختنش هزار,هزار درختو سر زدن**********پرندهای بی درخت از این حوالی پر زدن 
 میگن که این برج بلند باعث افتخار ماست**********حیف که کسی نمی دونه خونه افتخار کجاست 
 باعث افتخار تویی,دختر توی کارخونه********** که چرخ زنده موندنو دستای تو می چرخونه 
 باعث افتخار تویی سپور پیر ژنده پوش**********نه این ستون سنگیه لال بدون چشم وگوش 
 ستون آسمون خراش سایتو ننداز رو سرم**********تو شب بی ستاره هم من از تو آفتابی ترم 
 یه روز میاد که آدما تو رو بهم نشون بدن**********به ارتفاعت لقب پایه آسمون بدن 
 اما خودت خوب میدونی پایه نداره آسمون**********اون که زمینی نمیشه با حرف پوچ این و اون 
 پس به ستبر صدا نکن,نگو بلند ترین منم*********من واسه رسوا کردنت حرف از درختا میزنم 
 درختای مرده هنوز خواب پرنده میبینن**********پرنده های بی درخت رو سیمای برق میشینن 
 به قد وقامتت نناز آهای بلند بی خبر**********درختا باز قد میکشن حتی تو سایه تبر 

منم این امضای قبلیمو خیلی دوستش دارم:
تنها فاصلۀ بین دوستی و دشمنی تنها به اندازۀ ببخندی است که بر لبان تو نقش می بندد.
موفق باشید

چشم مخصوص تماشاست اگر بگذارند و تماشاي تو زيباست اگر........